Məhəmməd Füzuli: Vətən
Qəzəl 155
Yar kuyində çəkir bəxtim məni biixtiyar,İxtiyarım qalmayır, halım olur çox biqərar.
Qəzəl 282Sənin sevginlə öldükdə kaş qapında torpaq olum,Gahdan küləklə qalxıb başına dolanım.
Qəzəl 293Mənim cahanda ki, bir yari-gülüzarım yox,Işim ki, yox, burada qalmağa qərarım yox.
Rübai 21Kərbəladə yatan hər halda ikən,Torpağa dönsə də düşməz dəyərdən.
Rübai 82Torpaqdan yaranan hər yaşıl ot, bax,Həsrətdən nəmlənmiş kirpikdir ancaq.
Rübai 83Bizlərə göndərdi min bəla fələk,Eylədi çox dərdə mübtəla fələk.
Vətənimdir vətənimdir vətənimdir vətənimPənbeyi-daği-cünun içrə nihandır bədənim,Diri olduqca libasım budur, ölsəm, kəfənim.
Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.