Xaqani Şirvani: Vətən
کسی که از پس احمد روا بود مرسلبزرگوار امیر امام خاقانی است
Qitə 93Sən qara torpağa su versən əgər,Bir il də gül açar qarşında bostan.
Qitə 105Zaman başa vuranda Sənainin dövrünü,Asimandan mənim tək bir söz yayan doğuldu.
Qitə 145Hər kimi qudurtsa dövləti, varı,Axırda rast gələr min fəlakətə.
Qitə 243Günəşə bənzəyən bir oğlum vardı,Basdırdım mən qara torpağa nagah.
Qitə 252رفیقا شناسی که من ز اهل شرواننه از بیم جان در شما میگریزم
Qitə 286Gecə göç əzmi ilə ayrılanda Şirvandan,Təəssüf eylədi qəlbim, ciyər alovlandı,
Qitə 297Gənclik bir qızıldır, ömrün əlindən,Düşərək torpağa, yox oldu birdən.
Ərəbcə şeir 8Başçıları razı salıb, xalqın dadına çatan,Qoruyacaq bütün xalqı ən dəhşətli bəladan.
Qəsidə 2کار من بالا نمیگیرد در این شیب بلادر مضیق حادثاتم بستهٔ بند عنا
Qəsidə 44عارضهٔ تازه بین که رخ به من آورددرد کهن بارگیر خویشتن آورد
Qəsidə 115Cahanda qəmlərimi təkcə bir duyan var idi,Fərəhli günlərim olmuşsa, o səbəbkar idi.
Rübai 12Daşlara çarparaq axdıq su kimi,Döşə tikan yükü taxdıq su kimi.
Rübai 175Ey hüsnü şəhərdə şöhrətli canan,Min aşiq vəslini arzular hər an.
Rübai 188El səni çox sevər, lovğalanmasan,Elinə xeyir ver, çəksən də ziyan.
Rübai 204Qəm odu il boyu yandırır, aman,Su dəyən od kimi edirəm fəğan.
Rübai 248Olsam da, əzizim, layiqli bəndən,Sevsəm də bu gözəl şəhrinizi mən,
Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.