Mədinə Gülgün: Vətən
Bizi tanış etdilər gözəl bir yaz axşamı,Sevincimdən titrədi dodağım yarpaq kimi.
Dizlərim əyilsəÖmrün bahar çağı tufanda keçdi,Nə bir yol tövşüdüm, nə dizim əsdi.
Bir tara bənzəyirəmHər simi min nəğməli,Bir tara bənzəyirəm.
Ayrılıq əlindən sözlüyəm yenəAyrılıq əlindən sözlüyəm yenə,Könlüm haray eylər, ay ellər, ellər.
Həyatdan istəyimBircə içimlik su, bir ovuc torpaq,Bir çinar kölgəsi bəs edər mənə.
Təbrizim mənimTəbrizim-mənsizim*R.Rza*
Bir damlayamMənim azadlığım dumansız səma,Təzə dənə dolmuş tər sünbüllərdir.
Dözə bilməsəm dəOğlum Araza*İlk dəfə arxanca su atdım, oğul,
Mənim gözlərimlə baxın BakıyaEyvanım Bakıya açılır mənim,Eyvanım bir görüş yerinə bənzər.
Susa bilmirəmGöydə qövsi-qüzeh naxışlananda,Otlar şeh altında par-par yananda,
Qoşa qalır izlərimizAzəroğluna*Nə yaxşı ki, sən var idin yer üzündə,
Şirin bir laylayamDağların başında bitən çiçəyəm,Hər əsən küləyə baş əymərəm mən.
İtirməyim bu qismətiDemirəm ki, zirvələrdə qartalam mən,Köksü şirin nəğməli bir körpə quşam.
Təbrizin küçələriGecə yuxuma gəldi,Əvvəlkitək gözəldi.
Sabahınız xeyir olsunSiz ey sübhün özündən tez oyananlar,Dan yerinin şəfəqinə boylananlar,
Sizə uğurlar dedimMən sizi ürəyimin başında gəzdirmişəm,Mən sizə ürəyimin atəşini vermişəm.
Dünyanın sevinci dünyanın dərdiDeyirəm mən bir də görsəm Təbrizi,Ömrümün baharı qayıdar yəqin.
AzərbaycanQızıl günəş göy üzündə güləndə,Nəğməsini quşlar bağ-bağ böləndə,
Söylə, bu səadət deyilmi...Könlüm darıxanda çatırsan dada,Az qala özünü atırsan oda.
Arzularım, ümidlərimÖmrüm payız ilə, qış arasında,Yol saldım dağ ilə, daş arasında.
Qalır ocağımız, közümüzKülək bir yarpağı aldı, apardı,Dedim, təbiətdə bu tufan nədi?
Hələ yorulmamışamBir səs gəldi uzaqdan, uzaqdan,Səs yoğrulub fəraqdan, fəraqdan.
Yer üzündə bir evim var...Yer üzündə bir evim varPəncərəsi günəşə.
Baharın sorağında...Yamanca tələsir günlərim mənim,Mənsə yoxuşları çətin qalxıram.
Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.