Əliağa Kürçaylı: Vətən
Əli Tudəyə*Saçların ağarır, seyr edirəm mən,
Mənim musiqim“Leyli və Məcnun” operasının*tamaşaya qoyulmasının*
Fəxri xiyabanQalxıram yuxarı... Fəxri xiyaban,Cərgəylə düzülmüş məzar daşları!
Vətən ətriHərdən mənə elə gəlirEldən uzaqdayam mən,
Yenə gəldim QarabağaYenə gəldim Qarabağa,Dağı mənim, düzü mənim,
Əl eləyir uzaqlarƏl eləyir uzaqlar,Görmədiyim torpaqlar.
Yer qazılırYer qazılır,Bir binanın bünövrə yeri...
AzərbaycanMən könlümü təzəcə eşqə düşənlər kimiPıçıldamaq istərəm – eşidilməsin səsim.
BəndəmKönlün intəhasız arzuları var,Xəzan çağında da bir maya bəndəm.
Araz, Astaraçay axır lal kimiAraz, Astaraçay axır lal kimi,Onlara çatmırmı sözlərim mənim?
Böyük VaqifəBöyük Vaqif, keçdi illər,İl bir yerdə qala bilməz.
Bizim elYa qonaq, ya qərib, ya səyyah ol sən,Harda könül açan mahnı eşitsən,
İlk bahardaNovruzgülü gözləriniKörpə kimi açdı yenə.
NizamiBu hansı əsr idi, hansı qərinə?Torpaq köks ötürdü, yer parçalandı.
DanteOldu cüdayi-vətən ömrünün gənc yaşında,Nə rütbəsi, nə böyük şan-şöhrəti var idi,
BayronŞair azadlıqçün doğulub ancaq,Azadlıq yolunda ölməlidir o.
NatəvanBu yerdə ağac da, daş da, torpaq daŞerlə dil açır, nəğmə oxuyur.
Kənardan bax özünəSaçlarını ağartmış həqiqət var cahanda:“Sifət aydın görünməz üz-üzə dayananda.”
PoeziyaBir quru adınla könlüm sevindi,Nə çörək olmusan, nə şöhrət mənə.
Çəmənə demə ki, göyərməyəsənÇəmənə demə ki, göyərməyəsən,Dağlara demə ki, qarsız qalasan,
YallıGəlin yallı gedək bizKönlümə yallı düşüb.
SəadətGəl, yaddan çıxaraq soyuducunu,Gəl, Kürün istihal suyundan içək.
Məktəbli uşaq“Kibrit qutusunda beş dənə çöp var,Üçünü yandırdım, neçəsi qaldı?”
TorpağımHamıdan çox torpağıma inanıram,İstəyirəm hər an onu seyrə çıxım.
Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.