Məmməd Araz: Vətən
Ana torpaq, ana torpaq!Dilə gəldi sazım yenə.
Nobel mükafatıNobel mükafatı.... Yazdı qəzetlər,Ucaldı bu adla kiminsə adı.
Şəhriyar gəlmədiBu şer çoxdan – böyük Vaqifin anadan olmasının 250 illiyini bayram etdiyimiz ildə, son təntənə günündə, bir axşamda yazılıb; o vaxt xalqımızın bu böyük bayramına ustad Şəhriyarı da dəvət eləmişdik. Lakin o zamankı şahlıq üsul-idarəsi Azərbaycanın işığını, böyük nailiyyətlərini Şəhriyarın görməsini istəmədi, onun gəlməsinə mane oldu. Bu kitabın şerlərini toplarkən arxivimdə qalmış həmin yazı ilə rastlaşdım. Bir də o günlərə qayıtdım... Şeri olduğu kimi köçürüb bu kitaba daxil etməyi, keçən təəssüf hisslərimi oxucularla bölüşməyi məsləhət bildim.*Baxışlar asıldı təyyarələrdən,
Məmməd AslanaQardaş, düzümünün əsiri oldum,Xəbərim olmadı özümdən mənim.
Azərbaycan – dünyam mənimAzərbaycan – qayalardabitən bir çiçək,
Nə bilim...Səndən mənə bir ömürlük xatirə,Məndən sənə nə qalacaq, nə bilim.
Uca dağBu qədər ucalıq, nəyə gərəkmiş?Meşə qurşağından, çay topuğundan.
Ana yurdum, hər daşına üz qoyumAna yurdum, hər daşına üz qoyum,Hər dərəndə çaldığım saz yaşayır.
KüləklərDöy qapımı, döy qapımı, Müşfiq küləyi,Əli Kərim qasırğası, qır pəncərəmi.
Qarabağ düzüBu gün mənim dənizimdiQarabağ düzü,
Əsgər məktubuƏsgər məktubları alıram hərdən,Məhəbbət, cəsarət, dəyanət dolu.
Sizə yetim deyən olsaSon anımda qəlpələnmək istərəm –Araz boyu səpələnmək istərəm.
Vətən mükafatıHeç bir mükafatın yetmədi mənə,Bircə «sağ olun» da bəsimdi, vətən!
Bu gecə yuxumda Arazı gördümBu gecə yuxumda Arazı gördüm,Arazı belə tox görməmişdim heç.
Araz diliEyham toru tullayanda Araza*Hörmət səddi tapdanmasın arada.*
Bu payız qarıTez yağdı, tez yağdı bu payız qarı,Söndü çox əllərin odu barında.
Qalır hələUstad Şəhriyara*Dönən döndü, yenən yendi dönməzliyə,
Əgər son nəğməmi oxuya bilsəmAxşamdan səhərə yetdiyim kimi,Əgər min arzumdan birinə yetsəm,
Çıxıb getmək istəyirəm...Çıxıb getmək istəyirəm, çıxıb getmək...Harda, neçə iz-tozum var, yığıb getmək,
Atamın kitabıBirinci etirafAtam İnfil İbrahimova ithaf edirəm.*
Arazın nəğməsiSəndən danışıram, Araz, ay Araz,Bulan da, durul da, səsimi dinlə.
Oxuyan Təbriz(Aşıq Hüseyn Cavanla İstisu*yaylaqlarında görüşümüzdən təəssürat)*
İnsan qayalar(«Vətən qayaları,*Vətən daşları» silsiləsindən)*
Vətənsiz məhəbbətGözdən gözə axan odla yaxınlaşdıq,O da sevdi,
Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.