Səməd Vurğun: Vətən
Yenə nə durursan pəhləvan kimi,Çirməyib qolunu mərdanə, dağlar!
Səlyan gözəliMənə hər gün bu yaxın pəncərədənDəli bir gözlə baxırsan, bu nədən?
Ellər gözəliNal tökən dağları yel kimi keçər,Hər zümrüd yamacdan bir çiçək seçər,
NizamiYoğruldu bütün varlığın ümmidlə hünərdən,Şimşək kimi keçdikcə qaranlıq gecələrdən,
Samur çayıBizim Qafqaz dağlarından şırıl-şırıl süzülən,Çəmənlərin gərdəninə inci kimi düzülən,
20 bahar"Açılmış fikrimin azad yelkəni,Tarix öz qoynunda isidir məni.
Ananın öyüdüGeyib əsgər paltarını, silahlandı qəhrəman,Onun polad sinəsinə sığışmadı ürəyi.
Qızıl şahinlərTərlan kimi qıy vuraraq buludlardan-buludlara,Uçub gedir şahinlərim dumanları yara-yara.
Bütün xalqlar, qəbilələr od içindən çıxacaqdırAvropanın küçələri qaranlıqdır yerdən göyə,Aclıq yağır baxışlardan, insanların batmış ordu.
Tarla nəğməsiÜfüqlər qızarıb, güləndə səhər,Bülbül öpə-öpə oyatsın gülü.
Qəhrəmanın hünəriAdını şeirlə mən alqışladım,Sərv ağacı kimi ucaldı başım.
Həyat eşqiSiz ey dost olduğum, qardaş olduğum,Siz ey hər sirrinə sirdaş olduğum,
Partizan BabaşSorağını alsam belə bu gün sənin uzaqlardan,Məhəbbətə hasar çəkməz nə ayrılıq, nə də zaman…
Göz aydınlığıAy ellər, obalar, gözünüz aydın!Düşmənin səfləri pozulur bu gün;
Salam, dostumNə qədər şirindir ömrün günləri,İnsan yaşadıqca yaşamaq istər.
Gələcəyin toy-bayramıBu gün-sabah al geyəcək təbiətin ilk baharı.Yenə qönçə tutacaqdır könüllərin arzuları.
Mənə belə söyləyirlərGörüb tanış olmadığım,Qayğısına qalmadığım
Dörd sözİnsan övladının asiman qədərUlduzu sayrışan bir lisanı var…
Dərman verin!Mənə dərman, dərman verin, qəlbim yanmasın,Günəş təbim şölə çəkib alovlanmasın…
Sözün şöhrətiQanadlan hüsni-eşq ilə! Məkanın asimanlardır;Gül üzlü bir səhərsən ki qucağında bahar vardır.
Zəfər təranəsiAlay-alay, qoşun-qoşun yürüdükcə mənim ordum,Zülmətləri şimşək kimi yarıb keçdi, ana yurdum.
Qəhrəmanın ölümüBütün Bakı fikirdədir, göy sükutda, dəniz lal...Nə meh əsir, nə titrəyir ağacların yarpağı.
Ah, paxıllar!Biri gedir, biri gəlir paxılların bu dünyada,Bir iblisdir ilan başlı, balıq qanlı bu insanlar.
İyirmi beş baharBu gün könlüm evi yenə abaddırŞanlı, təntənəli bir şəhər kimi.
Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.