Tofiq Bayram: Vətən
Vurğun dedim, –Qafqaz dağı
Şair qocalmazDeyirsən şairlər niyə qocalır?Ömür bahar olsa, şair qocalmaz.
Alqış deyimAlqış deyim bu torpağın nemətinə,Elin halal qismətinə alqış deyim.
Azərbaycan deyəndəVətən mənim bu günüm,Sabahkı toy-düyünüm.
Azərbaycan dünya gəzirSevimli dirijorumuz*Niyaziyə ithaf edirəm*
Vaqifin məqbərəsi önündəZəmanənin hər üzünü görə-görə,“Görmədim” ilə sona çatdı söz vuruşun.
Nəğmə çələngiSevdiyim sənətkarın şərəfinə*Yığışsın məclisə əhli-ürfanlar,
El məhəbbətiŞeriylə dil açır körpələrimiz,Hər evdə, eyvanda şəkli asılır.
Xəyal və həqiqətBir vaxt xəyalında yuxu tək şirinBir aləm yaradıb “İqbalnamə”də.
Sənətin məcnunuİlahi eşq ilə alışıb yandın,Qəlbin öz odundan gileyli oldu.
Şövkət ƏləkbərovayaOxudun “Qarabağ şikəstəsini”,Ürəyim alışıb yandı közünə.
Fələstin xalqıBir adam didərgin düşsə vətəndən,Qürbət əzabıyla köksü dağlanar.
Rübabə Muradovanın xatirəsinəYanıqlı nəğmələr oxudun bizə,Arabir göz yaşı boğdu səsini,
İki qocaQoca var sinəsi geniş Mil düzü,Adı and yeridir elin, Vətənin.
Hacı Zeynalabdin Tağıyevin abidəsi qarşısındaAy Hacı, gəlişin mübarək sənin,Əhsən surətini yaradan elə!
Qız qalasıBakıda bir qədim Qız qalası var,Bəlkə, qalaların ən göyçəyidir.
İntizarBir göyün altında gəlib görüşən,O iki taleyi bezar bizimdir.
“Qürbət” şairiBir kimsə göndərmir xaricə məni,Şair var, yollara baxır müntəzir.
Odlar yurduMənə Odlar yurdu demiş babalar,Odumdan əriyib qaçır boran, qış.
Vətən sevgisiVətən! Vətən! – dedin hər kəlməbaşı,Sözünün hər biri şirin qənd, noğul.
Bir səhnəParapet bağında Hadi əl açıb,Şerini satanda yoldan ötənə.
Qızıl və gümüşİnsan dərə keçib, dağ gəzə-gəzə,Can qoyur tapınca hər qəniməti.
Qarabağ nəğməsiAy Qarabağ, sən qüvvətsən dizlərimə,Qaytar məni gənc yaşına, qurban olum!
Azərbaycan haqqında nəğməVətənin böyüklüyü tək sərhədlə ölçülməz,Şöhrətini ucaldan uca dağlar deyildir.
Teqlər açar sözlərə görə avtomatik verilib və redaktorlar tərəfindən dəqiqləşdirilir.