Qəzəl
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
عشق و معشوق و عاشق حیرانهر سه یکیست در طریق عنان
Qəzəl 1656Qəzəbin, lütfün oxursan qaşlarından ol yarın,Hər bağın abadlığın söylər üzü bağbanların.
Qəzəl 35Utanmaqdan deyil, açmaz söz ol şirinzəban bizdən,Nə söz tapsın desin, axır tapılmaz bir nişan bizdən.
Öldüm lebün içün bana âb-ı hayât irürÖldüm lebün içün bana âb-ı hayât irürIşkunla yayağam paşa lutf eyle at irür
Qəzəl 522«کن فکان » جان را خبر گوید ز «کان »قطرها دارد خبر از بحر جان
Qəzəl 1720عنان نفس کشیدن جهاد مردان استنفس شمرده زدن ذکر اهل عرفان است
Qəzəl 53Qəmi sinəmdə yer tutmuş, ürək pürxun ola, ya Rəb!Bu qəm qalsa əgər, dərdi-dilim əfzun ola, ya Rəb!
Âşık ki oynayımaya cânın hâm olaÂşık ki oynayımaya cânın hâm olaVirmese ay varın güneşe nâ-temâm ola
Qəzəl 523«کل یوم هو فی شان » چه نشانست و چه شان؟گرنه با ما سخنی دارد پیدا و نهان؟
Qəzəl 1721به غیر دل همه عالم سراب حرمان استز کعبه روی به هر سو کنی بیابان است
Qəzəl 54Yarın hicrində yenə gözlərim ağlar bu gecə,Sən sön, ey şəm, mənim ağlamağım var bu gecə.
Yine bu hâtıra düşdi musâhibân-ı kadîmYine bu hâtıra düşdi musâhibân-ı kadîmKi zühre çengî vü ay sâkî güneş idi nedîm
Qəzəl 526گر شیر نه ای، بگذر ازین بیشه شیرانکاغشته بخونند درین کوچه دلیران
Qəzəl 1779Nə zaman xəncərini taxdı fələklər belinə,Dan yeri al günəşin camını aldı əlinə.
Qəzəl 62Ey ay üzlüm, qamətin sərvi-xuramandır mənə,Sərv boylum, ay üzün şəmi-şəbistandır mənə.
Bize tolu vir ayağı behârı bilmeyelümBize tolu vir ayağı behârı bilmeyelümSaçunı çöz şâhâ leyi ü nehârı bilmeyelüm
Qəzəl 539خواهی بجهان شوری، بنیاد قیامت کنبگشای رخ فرخ، عرض قد و قامت کن
Qəzəl 1813شب فراق ز روز حساب خالی نیستکه از بیاض، سواد کتاب خالی نیست
Qəzəl 97Könül vüsalının zövqünü tapmaqla saqi və sağərdən keçdi,Səfalı xəlvətinin həmdəmi olub, aydan, günəşdən keçdi.
Kanısın kanısın kanısın senKanısın kanısın kanısın senİy cânum yüregüm kanısın sen
Qəzəl 545عید و بر قندان تویی، ای جان جان جان منصد هزاران جان فدای عید و بر قندان من
Qəzəl 1827Mən ki, odda yanmışam, cənnət, cəhənnəm bilmərəm,Məstəm, ol bütxanəni heç Kəbədən kəm bilmərəm.
Qəzəl 104İşim qəmində yenə çeşmi-əşkbarə düşüb,Gözün də indi işi qəlbi-dağidarə düşüb.
La'l-i lebünden soram kanı yüregüm kanıLa'l-i lebünden soram kanı yüregüm kanıKanını höd görürem kanı yüregüm kanı
Qəzəl 547دل آشفته دارم، چشم پر خونتنم عورست و جانم گنج قارون
Qəzəl 1834Söz onun tərifinə səy ilə imkan tapdı,Tuti aynanı görüb, söhbətə meydan tapdı.
Qəzəl 127Açar düyünlərimi açsa bəlkə naleyi-zar,Açılsa nalə yolu, işdən hər düyün açılar.
İnâyetüni İlâhî kulundan ayırmaİnâyetüni İlâhî kulundan ayırmaİki cihânda dahi bini hîç kayırma
Qəzəl 551ای یار، ندانم که چه رسمست و چه آیین؟گه ساقی جانهایی و گه محتسب دین
Qəzəl 1868باد بهار سلسله جنبان صحبت استموج شراب دام پریزاد عشرت است