Qəzəl 3254

جوهر می ز رگ ابر مثنی گردداز شفق رنگ می لعل دو بالا گردد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3258

حسن در هر نگهی عالم دیگر گرددبه نسیمی ورق لاله و گل برگردد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3270

نفس سرکش چه خیال است به فرمان گردد؟سگ دیوانه محال است نگهبان گردد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3276

وقت ارباب دل آشفته به مویی گرددصید وحشت زده آواره به هویی گردد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3286

صبر در عشق ز دلها سفری می گرددکوه در راه طلب کبک دری می گردد

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 3288

غنچه باغ حیا سر به گریبان خنددگل بی شرم بود آن که پریشان خندد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3289

دل سنگین ترا هر که به انصاف آردمی تواند به توجه پری از قاف آرد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3291

تیغ سیراب تو فیض دم عیسی داردخون اگر بر سر این آب شود جا دارد

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 3293

دل آسوده طمع هر که ز دنیا داردزیر بال و پر خود بیضه عنقا دارد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3297

آه عشاق سیه‌روز اثرها داردشب این طایفه در پرده سحرها دارد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3298

چشم پرکار تو در پرده بیان‌ها دارددر تبسم لب جان بخش تو جان‌ها دارد

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 3300

سالک از منزل نزدیک شکایت داردشوق را سست کند ره چو نهایت دارد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3306

رهرو عشق کی اندیشه منزل دارد؟کشتی بیجگران چشم به ساحل دارد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3312

تشنگان حال جگر سوختگان می دانندخبر از تشنه ما ریگ بیابان دارد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3313

سالک امید نجات از دل روشن داردمرغ زیرک نظر از خانه به روزن دارد

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 3338

کلفت از مردم آزاده شتابان گذردهمچو سیلاب که بر خانه بدوشان گذرد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3348

نوبهارست سرانجام زری باید کردبه خرابات ز مسجد گذری باید کرد

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 3349

دل چون آینه را تار نمی باید کردپشت بر دولت دیدار نمی باید کرد

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 3357

دامن دولت دنیا نتوان سخت گرفتسایه بال هما را به قفس نتوان کرد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3359

تا حیا قطع نظر زان گل رخسار نکردمور خط رخنه در آن لعل شکربار نکرد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3381

قدم از صدق درین مرحله می باید زدمی لعل از قدح آبله می باید زد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3387

عاشق محو به دلدار نمی پردازدبلبل مست به گلزار نمی پردازد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3389

باد اگر پرده ز رخساره یار اندازدلرزه بر دست نگارین بهار اندازد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3392

زهر را صبر جوانمرد شکر می سازدخار را نخل برومند ثمر می سازد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3397

در حریمی که گل روی ایاغ افروزدخار در دیده آن کس که چراغ افروزد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3398

عشق در سینه خس و خار تمنا سوزدآرزو را به رگ و ریشه دلها سوزد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3416

تا کیم نوحه به گوش از دل ناشاد رسد؟تا نظر باز کنم ناوک بیداد رسد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3422

دل تهی ناشده از خویش به جایی نرسدتا بود پر ز شکر نی به نوایی نرسد

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 3426

هر که ایام خط از سیمبران غافل شداز شب قدر به ماه رمضان غافل شد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3427

جگر پاره اگر مایده خوانم شدچشم شور فلک سفله نمکدانم شد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq