بخاک ره کشیدم صورت جسم نزارم را
Qəzəl nədir?
Qəzəl: eyni qafiyəli beytlərdən (iki misralıq bəndlərdən) qurulan lirik şeir. Son beyt məqtədir: şair orada öz təxəllüsünü çəkir.
بخاک ره کشیدم صورت جسم نزارم رابدین صورت مگر بوسم کف پای نگارم را
Çəkdim yolunda əksini bu cismi-zarımın,Bəlkə ayağını öpə bildim nigarımın.
غبار رهگذارم کرد شوق امید آن دارمکه گاهی خیزم و گیرم رکاب شهسوارم را
Ol rəhgüzarı seyr edirəm mən bu zövq ilə,Şayəd, tutam rikabını ol şəhsüvarımın.
شدم خاک ره غم اشک خواهد ریخت بر حاکمبهر چشمی که دوران توتیا سازد غبارم را
Ağlar həyatıma mənim hər kəs ki, sürməsinDövran çəkərsə gözlərinə gər ğübarımın.
ره رسوایی از فرهاد و مجنون یافتم خالیز خار و خس زمانه پاک کرده رهگذارم را
Fərhadü Məcnun olmadı rüsva mənim kimi,Xarü xəsin zəmanə yudu rəhgüzarımın.
غبار آستانت گریه ام را می دهد تسکینازین به توتیایی نیست چشم اشکبارم را
Sakit olubdu göz yaşım ol xaki-paydən,Ən yaxşı tutiyası budur əşkbarımın.
حذر کن ای فلک از آه و اشک من مکن کاریکه ناگه بر کشم از قهر تیغ آبدارم را
Ahımla göz yaşımdan həzər eylə, ey fələk!Kəskin qılıncıdır bu dili-dağidarımın.
Məqtə — şairin təxəllüsü olan son beyt. فضولی قصه بیداد آن گلرخ چه می خوانیچرا نومید میسازی دل امیدوارم را
Məqtə — şairin təxəllüsü olan son beyt. Cövrün, Füzuli, etmə hekayət o gülrüxün,Kəsmə ümidini dili-ümmidvarımın.
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/works/fuzuli-qezel-10
← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir
Müəllifin digər əsərləri
Hüsnün olduqca füzun, eşq əhli artıq zar olur,Hüsn nə miqdar olursa, eşq ol miqdar olur.
Tökdükcə qanımı oxun, ol asitan içərTökdükcə qanımı oxun, ol asitan içər,Bir yerdəyəm əsir ki, toprağ qan içər.
Girib meyxanəyə, müğ məşrəbilə kim ki, xu eylərGirib meyxanəyə, müğ məşrəbilə kim ki, xu eylər,Olub mö’min, behişti, kafərəm, gər arizu eylər.
Müqəvvəs qaşların kim, vəsmə birlə rəng tutmuşlarMüqəvvəs qaşların kim, vəsmə birlə rəng tutmuşlar,Qılınclardır ki, qanlar tökmək ilə jəng tutmuşlar.