بخاک ره کشیدم صورت جسم نزارم رابدین صورت مگر بوسم کف پای نگارم را

Çəkdim yolunda əksini bu cismi-zarımın,Bəlkə ayağını öpə bildim nigarımın.

غبار رهگذارم کرد شوق امید آن دارمکه گاهی خیزم و گیرم رکاب شهسوارم را

Ol rəhgüzarı seyr edirəm mən bu zövq ilə,Şayəd, tutam rikabını ol şəhsüvarımın.

شدم خاک ره غم اشک خواهد ریخت بر حاکمبهر چشمی که دوران توتیا سازد غبارم را

Ağlar həyatıma mənim hər kəs ki, sürməsinDövran çəkərsə gözlərinə gər ğübarımın.

ره رسوایی از فرهاد و مجنون یافتم خالیز خار و خس زمانه پاک کرده رهگذارم را

Fərhadü Məcnun olmadı rüsva mənim kimi,Xarü xəsin zəmanə yudu rəhgüzarımın.

غبار آستانت گریه ام را می دهد تسکینازین به توتیایی نیست چشم اشکبارم را

Sakit olubdu göz yaşım ol xaki-paydən,Ən yaxşı tutiyası budur əşkbarımın.

حذر کن ای فلک از آه و اشک من مکن کاریکه ناگه بر کشم از قهر تیغ آبدارم را

Ahımla göz yaşımdan həzər eylə, ey fələk!Kəskin qılıncıdır bu dili-dağidarımın.

Məqtə — şairin təxəllüsü olan son beyt. فضولی قصه بیداد آن گلرخ چه می خوانیچرا نومید می‌سازی دل امیدوارم را

Məqtə — şairin təxəllüsü olan son beyt. Cövrün, Füzuli, etmə hekayət o gülrüxün,Kəsmə ümidini dili-ümmidvarımın.

← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir

Təsadüfi şeir

Müəllifin digər əsərləri

Başqa şairlərin şeirləri · Fələk və tale