گفتمش دل ز غمت زار و حزین می‌بایدگفت آری سخن اینست چنین می‌باید

گفتمش چشم تو در گوشه ابرو چه خوشستگفت پاکیزه‌نظر گوشه‌نشین می‌باید

گفتمش بهر چه از من بربودی دل و دینگفت شیدای بتان بی دل و دین می‌باید

گفتم افتاده خود را به چه سان می‌خواهیگفت رسوا شده روی زمین می‌باید

گفتمش نور خدا در مه رویت پیداستگفت پیداست ولی چشم یقین می‌باید

گفتم از چین سر زلف خودم تاری بخشگفت این دلشده را نافه چین می‌باید

Məqtə — şairin təxəllüsü olan son beyt. گفتمش هست فضولی ز غلامان درتگفت کو شاهد او داغ جبین می‌باید

← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir

Təsadüfi şeir

Müəllifin digər əsərləri

Başqa şairlərin şeirləri · Eşq