Müavin mana ol Sübhan olursa
Qəsidə nədir?
Qəsidə: təntənəli, uzun lirik şeir; mədh və ya öyüd üçün yazılır.
Müavin mana ol Sübhan olursa,Bədəndə ruhi-qüdsi can olursa,
Tutam ömrüm kimi zülfün ucun bərk,Nigara, vəslinə dərman olursa.
Çü cövhər dür saçam ol dəm gözümdən,Xəyalin lütf edüb mehman olursa.
Necə etsün qərarı can saçınlaKi, sir nə əhdü, nə peyman olursa.
Sən ol sultani-cansan, ey diləfruzKi, qapında sığar, min xan olursa.
Nə qəm, sən Xosrovin min cani-ŞirinSəri-zülfində sərgərdan olursa.
Yüzün nuri edər şəksiz hidayət,Saçın küfri mənə iman olursa.
Səadət bulur ol dəm nəhsi-əkbər,Qapunda, ey Günəş, dərban olursa,
Şu fəttan eyninin eyninə gəlməz,Ucundan dəmdə yüz min qan olursa.
Rüxün şəminə qarşı canı hər dəm,Nola pərvanəvəş büryan olursa.
Rüxün, zülfün görüb oldum müsəlman,Olur min illik ol rühban olursa.
Əgər dünyadəvü üqbadə sənsən,Həmin cana əzimüşşan olursa.
Oxur can müshəfini bigüman, olXətü xalın kimə bürhan olursa.
Görən şol vəchi-zibanı, nigaraNola gər valehü heyran olursa.
Nə sultansan ki, qapunun gədasıDurur, min Xosrovü Xaqan olursa.
Erəm ruzi-visalə, ey məhi-növ!Şəbi-hicranına payan olursa.
Dü aləmdə qəni ola fəqirin,Qapundan fəzl ilə ehsan olursa.
Qamu dərdü fəraqindən həmin bəs,Bu aşiq dərdinə dərman olursa.
Həyati-cavidan bula Həbibi,O qaşın eydinə qurban olursa.
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/works/habibi-muavin-mana-ol-subhan-olursa
← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir
Müəllifin digər əsərləri
Məgər badi-səba zülfin ucundan key pərişandırKi, başü canü dil hər dəm ayaq altında rizandır.
Gül yanağun üzrə çün ol sünbüli-sərkəş yaturGül yanağun üzrə çün ol sünbüli-sərkəş yatur,Cümlə sərkəş dillər ana bağlu xoş-naxoş yatur.
Çin elindən çin səhər çün şol büti-ziba gəlürÇin elindən çin səhər çün şol büti-ziba gəlür,K-ayü gündən rüxlarının pərtövi-ziba gəlür.
Aşiqə məşuqinin cövrü səfası xoş gəlürAşiqə məşuqinin cövrü səfası xoş gəlür,İki aləmdən ana bir mərhəbası xoş gəlür.
Başqa şairlərin şeirləri · Eşq
Hər zaman ki düşər başdan ayağa,Olur qədin ilə bərabər zülfün,
Ey yigidlər sərvəri sərvi-rəvanım qandasınEy yigidlər sərvəri sərvi-rəvanım qandasınGəl ki yoluñda rəvan oldı rəvanım qandasın
Yalvara-yalvaraYarım çıxıb yaylaqlara,Qaldım, yalvara-yalvara.
KəməndTa müənbər kakilin xurşidə salmışdır kəməndBağlamışdır boynumu zənciri-zülfün bənd-bənd