Şeir
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
O gülgün şərabdan, saqi, ver nişan,Ver mənə sərxoşlar içən dərmandan.
Qəsidə 79گردون نقاب صبح به عمدا برافکندراز دل زمانه به صحرا برافکند
Qəsidə 1Bu vəfasız dəhrdə biz dərdə olduq mübtəla,Dərdə adət etmişik, axtarmarıq hərgiz dəva.
Qəsidə 126هرکه دائم با نگار خویشتن باشد به همدلش ناویزد به درد و جانش ناویزد به غم
Qəsidə 43Hər şey ki, ayağına cidardır, onu pis san,İpək sənə bəzəkdir, öz qurdunasa zindan.
Qəsidə 22منت خدای را که سلیمان روزگارآمد به تخت سلطنت از سیر و از شکار
Cami-Cəm, fəsil 31Sən hardan olarsan lazım olan tək,Sən ki heç özünə gəlmirsən, gerçək?!
Atəşkədə, fəsil 8دور چون بر آل پیغمبر رسیداولین جام بلا اکبر چشید
Şeir 25بلبلی از جلوهٔ گل بیقرارگشت طربناک به فصل بهار
Gələcəyin toy-bayramıBu gün-sabah al geyəcək təbiətin ilk baharı.Yenə qönçə tutacaqdır könüllərin arzuları.
Həqqül-yəqin, fəsil 9حقیقت- چون محقق گشت که مبداء عبارت است از ظهور هستی در نیستی، معاد عبارت بود از ظهور نیستی در هستی، چه مبدأ و معاد متقابلانند: کما بدانا اول خلق نعیده.حقیقت- ظهور هستی در نیستی اظهار و ایجاد خلق است و ظهور نیستی در هستی اخفاء، و اعدام و موت، مبداء چون ظهور هستی بود در نیستی: الست بربکم قالوا بلی. معاد ظهور هستی باشد در حقیقت خودش: لمن الملک الیوم للّه الواحد القهار.
Qəsidə 28مباش ایمن ز کَیدِ چرخِ ریمنکه از کَیدش نشاید بود ایمن
Şərəfnamə, fəsil 9Yaquta bənzəyən suyu, saqi, dur,Bu yaqut yağdıran qədəhə doldur.
Qəsidə 221Gecə gizlincə şəkkər səpməyə başlar gözüm qandan,Dizimlə alnımı cütləşməyə məcbur edər dövran.
Qəsidə 46Öldüm xədəngi həsrəti ilə onun, aman,Gecikmə, yardan mənə ox çatdır, ey kəman.
Qəsidə 199پوشیده مشگ ز ابر سیه چرخ چنبریکافور بر گرفت ز که باد عنبری
Qəsidə 54سرو سهی که سجده برد سرو کشمرشسنبل دمید بر طرف سوسن ترش
Qəsidə 25دگربار از جلوس شاه دوراندو چندان شد نشاط اهل ایران
Cami-Cəm, fəsil 109Döndərmə mərifət qapısından üz,Ürfan şəhərində gəz kamı, sözsüz.
Atəşkədə, fəsil 10شد چو خرگاه امامت چون صدفخالی از درهای دریای شرف
Qəsidə 40اگر روی طلب زائینهٔ معنی نگردانیفساد از دل فروشوئی، غبار از جان برافشانی
Talıstanİxtiyar dağların döşündə meşə,Qayalar yüksəkdən baxır keçmişə.
Səadətnamə, 129شد در ایّام تابعین این نامعالم علم فرعی و احکام
Qəsidə 36جانا چه شود گر تو درِ مِهر گشاییوز در به در آیی و چو جانم به بر آیی
Şərəfnamə, fəsil 38Ey saqi, Keyxosrov camını doldur,Bir cam ki hər gözə verir işıq, nur.
Tərkibbənd 3الطرب ای خاصگان خاصه به هنگام صبحکاینک بوی بهشت میدمد از کام صبح
Qəsidə 45Ey üzü, qəddi, ləbi, xətti cahanə şur salan,Sərv qədsən, lalə üz, reyhan xətü, qönçə dəhan.
Tərcibənd 3بر گل سوری ز مشک تبتی پر چین کنیتا رخ من همچو زلف خویشتن پرچین کنی
Qəsidə 53تر دامنی که ننگ وجودست گوهرشدریا نشسته خشک لب از دامن ترش
Qəsidə 3این حریم کیست کز جوش ملایک روزبارنیست در وی پرتو خورشید را راه گذار