Şərəfnamə, fəsil 6

O gülgün şərabdan, saqi, ver nişan,Ver mənə sərxoşlar içən dərmandan.

Nizami GəncəviMəsnəvi7 dəq
Qəsidə 79

گردون نقاب صبح به عمدا برافکندراز دل زمانه به صحرا برافکند

Xaqani Şirvani7 dəq
Qəsidə 1

Bu vəfasız dəhrdə biz dərdə olduq mübtəla,Dərdə adət etmişik, axtarmarıq hərgiz dəva.

Məhəmməd FüzuliQəsidə8 dəq
Qəsidə 126

هرکه دائم با نگار خویشتن باشد به همدلش ناویزد به درد و جانش ناویزد به غم

Qətran Təbrizi6 dəq
Qəsidə 43

Hər şey ki, ayağına cidardır, onu pis san,İpək sənə bəzəkdir, öz qurdunasa zindan.

Mücirəddin Beyləqani9 dəq
Qəsidə 22

منت خدای را که سلیمان روزگارآمد به تخت سلطنت از سیر و از شکار

Saib TəbriziQəsidə6 dəq
Cami-Cəm, fəsil 31

Sən hardan olarsan lazım olan tək,Sən ki heç özünə gəlmirsən, gerçək?!

Əvhədi MarağalıMəsnəvi8 dəq
Atəşkədə, fəsil 8

دور چون بر آل پیغمبر رسیداولین جام بلا اکبر چشید

Nəyyir Təbrizi14 dəq
Şeir 25

بلبلی از جلوهٔ گل بی‌قرارگشت طربناک به فصل بهار

Pərvin Etisami6 dəq
Gələcəyin toy-bayramı

Bu gün-sabah al geyəcək təbiətin ilk baharı.Yenə qönçə tutacaqdır könüllərin arzuları.

Səməd Vurğun19437 dəq
Həqqül-yəqin, fəsil 9

حقیقت- چون محقق گشت که مبداء عبارت است از ظهور هستی در نیستی، معاد عبارت بود از ظهور نیستی در هستی، چه مبدأ و معاد متقابلانند: کما بدانا اول خلق نعیده.حقیقت- ظهور هستی در نیستی اظهار و ایجاد خلق است و ظهور نیستی در هستی اخفاء، و اعدام و موت، مبداء چون ظهور هستی بود در نیستی: الست بربکم قالوا بلی. معاد ظهور هستی باشد در حقیقت خودش: لمن الملک الیوم للّه الواحد القهار.

Şeyx Mahmud ŞəbüstəriMəsnəvi11 dəq
Qəsidə 28

مباش ایمن ز کَیدِ چرخِ ریمنکه از کَیدش نشاید بود ایمن

İrəc MirzəQəsidə7 dəq
Şərəfnamə, fəsil 9

Yaquta bənzəyən suyu, saqi, dur,Bu yaqut yağdıran qədəhə doldur.

Nizami GəncəviMəsnəvi10 dəq
Qəsidə 221

Gecə gizlincə şəkkər səpməyə başlar gözüm qandan,Dizimlə alnımı cütləşməyə məcbur edər dövran.

Xaqani Şirvani13 dəq
Qəsidə 46

Öldüm xədəngi həsrəti ilə onun, aman,Gecikmə, yardan mənə ox çatdır, ey kəman.

Məhəmməd FüzuliQəsidə6 dəq
Qəsidə 199

پوشیده مشگ ز ابر سیه چرخ چنبریکافور بر گرفت ز که باد عنبری

Qətran Təbrizi7 dəq
Qəsidə 54

سرو سهی که سجده برد سرو کشمرشسنبل دمید بر طرف سوسن ترش

Mücirəddin Beyləqani7 dəq
Qəsidə 25

دگربار از جلوس شاه دوراندو چندان شد نشاط اهل ایران

Saib TəbriziQəsidə7 dəq
Cami-Cəm, fəsil 109

Döndərmə mərifət qapısından üz,Ürfan şəhərində gəz kamı, sözsüz.

Əvhədi MarağalıMəsnəvi7 dəq
Atəşkədə, fəsil 10

شد چو خرگاه امامت چون صدفخالی از درهای دریای شرف

Nəyyir Təbrizi7 dəq
Qəsidə 40

اگر روی طلب زائینهٔ معنی نگردانیفساد از دل فروشوئی، غبار از جان برافشانی

Pərvin EtisamiQəsidə8 dəq
Talıstan

İxtiyar dağların döşündə meşə,Qayalar yüksəkdən baxır keçmişə.

Səməd Vurğun193510 dəq
Səadətnamə, 129

شد در ایّام تابعین این نامعالم علم فرعی و احکام

Şeyx Mahmud ŞəbüstəriMəsnəvi6 dəq
Qəsidə 36

جانا چه شود گر تو درِ مِهر گشاییوز در به در آیی و چو جانم به بر آیی

İrəc MirzəQəsidə8 dəq
Şərəfnamə, fəsil 38

Ey saqi, Keyxosrov camını doldur,Bir cam ki hər gözə verir işıq, nur.

Nizami GəncəviMəsnəvi10 dəq
Tərkibbənd 3

الطرب ای خاصگان خاصه به هنگام صبحکاینک بوی بهشت می‌دمد از کام صبح

Xaqani Şirvani11 dəq
Qəsidə 45

Ey üzü, qəddi, ləbi, xətti cahanə şur salan,Sərv qədsən, lalə üz, reyhan xətü, qönçə dəhan.

Məhəmməd FüzuliQəsidə7 dəq
Tərcibənd 3

بر گل سوری ز مشک تبتی پر چین کنیتا رخ من همچو زلف خویشتن پرچین کنی

Qətran Təbrizi7 dəq
Qəsidə 53

تر دامنی که ننگ وجودست گوهرشدریا نشسته خشک لب از دامن ترش

Mücirəddin Beyləqani11 dəq
Qəsidə 3

این حریم کیست کز جوش ملایک روزبارنیست در وی پرتو خورشید را راه گذار

Saib TəbriziQəsidə10 dəq