Şeir
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
SİFƏTİ-BƏNGİ-ZİŞTÜ BƏDFƏRCAMSöylə məndən kim: ey füsürdə mizac
Qəsidə 154تا باد ماه آبان بگذشت در چمنشد زرد و پر ز گرد به اندر چمن چو من
Qəsidə 22این نادره بین باز کز ایام بر آمددر باغ جهان شاخ حوادث ببر آمد
Qəsidə 26اصفهان شد غیرت افزای بهشت جاودانزین بنای تازه سلطان سلیمان زمان
Atəşkədə, fəsil 39شد چو از زندان فرعونی ملولیوسف مه پیکر آل رسول
Şərəfnamə, fəsil 44Saqi, can bəsləyən bir mey ver mana,Bir mey ki, can kimi gərəkdir cana.
Qəsidə 202Altun sədəfdir, ya Günəş, xərçəngə böylə yar olub,Xərçəng isə pərvanətək qorxmaz, od ilə oynayar..
Bu, Məcnunun sidq ilə münacat etdigidir və navəki-duası hədəfi-icabətə yetdigidirBir gecə ki, zülməti-ziyasuzZülfi-şəbi etdi bürqeyi-ruz,
Tərkibbənd 1نوبهار آمد کز او گیتی جوان گردد همیروی هامون همچو روی نیکوان گردد همی
Qəsidə 41ایهاالعشاق باز آن دلستان آمد پدیدجان برافشانید کان آرام جان آمد پدید
Şərəfnamə, fəsil 46Saqi, dur bu gecə mənə ver şərab,Bu başağrısına vacibdir gülab.
Qitə 30گفتم ای دل بهر دربان جلالنعل اسب از تاج دانائی فرست
Bəngü-Badə (IV hissə)BƏRŞ HƏM MÜTTƏBE ŞÜDƏ ƏKNUNBərşə çün düşdü söz, dedi:
Tərkibbənd 6باغ و بستان را بسعی ابر کرد آباد بادصد هزاران آفرین حق بر ابر و باد باد
Qəsidə 49عمر به پای شد ز غم چون که نشد غمم به سرالحذر از در جهان ای دل خسته الحذر
Şərəfnamə, fəsil 12Saqi, dur, gətir o həyat suyunu!İskəndər şövkətli şaha ver onu.
Tərkibbənd 1(tərkibbənd)Könül, "can, can" dedin, bəsdir, daha müştaqi-canan ol!
Söhbətül ƏsmarQəvvasi-bəvahiri-rivayət,Səyyahi-bəvadiyi-hekayət
Qəsidə 2به هر چیزی بود خرسند هرکش قدر بی بالابه هفت اقلیم نپسندد کسی کَش همتی والا
Qəsidə 63سرو امل به باغ عدم تازه گشت هانپایی برون نه از در دروازه جهان
Leyli və Məcnun, fəsil 25Məcnunun ahuları azad etməsiDinləyin bu ötən, sədəfli sazı,
Qəsidə 3عروس عافیت آنگه قبول کرد مراکه عمر بیشبها دادمش به شیربها
Fəsli-ibtilayi-XəlilullahDiyari-bəla müsafirləri və əqari-əna mücavirlərinün cümləsindən biri məhbubi-Maliki-Cəlil Həzrəti-İbrahim Xəlildür ki, ta xəl’ətixilqətlə sərəfraz olduvə xəlvəti-xüllətdə şərəfi-məhrəmiyyət buldu, hərgiz hücumi-bəladan əman bulmadı və süduri-hadisədən fariğ olmadı. Cümlə bəladan biri oldur ki, Nəmrudi-mərdudun atəşi-istilası zəbanə çəküb və səhabi-təsəllüti barani-bəla töküb istid’a qıldı ki, ol təlayi-təmam-əyarə atəşi-suzanla tab verə və ol şəm’i-şəbistani yaxud, zülmətsərayi-küfrinə nuri-sürur yetürə. Əlqissə, Həzrəti İbrahim məncəniqə girdikdə və məlaikə anı atəşə mütəvəccih gördükdə münacat etdilər ki: "Ya Rəb, cəmi’i-bəni-Adəmdən bir kimsənədir ki, sənün əhədiyyətinə mö’tərifdür və ibadətünlə müttəsifdür, anı yandırmaq istərlər. Rüxsət ver ki, müavinət qılub anı bu təhlükədən xilas edəlim". Həzrəti-İzzətdən xitab gəldi ki: "Mülazimətinə gedün, əgər müavinət istərsə, mələd edün". Bu işarətlə Mələküssəhab hazır olub ayıtdı: "Ey Xəlil, rüsxət versən seylabi-siyasətlə ə’danın naireyi-fəsadın müntəfi qılub, binayiinadın fənayə verməyə hazır olmuşam". Və mələkül-ərz ayıtdı: "Əgər işarət olsa qövmi-Nəmrudi Qarun kibi təhtüs-sərayə çəkməyə əzimət qılmışam". Həzrəti-Xəlil ayıtdı: "Ey ümmali-karxaneyidünya və ey hüffazi-qəvanini-nizami-əşya! Səlahi-behbudimdə bənim ixtiyarım və dostdan gələn dərdin dərmaninə bənim iqtidarım yoxdur". Şe’r:
Qəsidə 4تا دل من در هوای نیکوان گشت آشنادر سرشک دیده ام کرد این دل خونین شنا
Qəsidə 84ز تاب زلف تو ای آفتاب روحانیبه مشگ سوده در آمد هزار ارزانی
Şərəfnamə, fəsil 29O cənnət suyundan, ey saqi, tez dur,Atəşlə yoğrulmuş qədəhi doldur!
Qəsidə 31شهری به فتنه شد که فلانی از آن ماستما عشق باز صادق و او عشق دان ماست
Bu, inkar ilə Leyli anasına cavab verdigidir və sərayi-möhnətə girdigidirLeyli bu itabı çün eşitdi,Öz könlündə müqərrər etdi
Qəsidə 55اگر ببرد ز بستان خزان نسیم بهاربساز بزم چو بستان ز زلف و روی نگار
Qəsidə 1برید عقل ترا کی برد به ملک صفاکه دل هنوز به بازار صورتست ترا