Şeir
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
Könül, çox ah-u zar etmə,Yetirdin canə sən məni,
Qəsidə 40Bəzəyib çalmasını öndə hökmdar gedər,Düşüb ardınca onun xalq da ki naçar gedər.
Rübai 309Eşqinin odunu alovlandırdın,Mənimtək min aşiq qəlbi yandırdın.
Qəzəl 322Var nə təqsirim yenə mən çeşmi-yardan düşmüşəm?Mötəbərdim, heyf, indi etibardan düşmüşəm.
Cami-Cəm, fəsil 35Kəsra bir gün çıxdı şəhərdən çölə,Gəzdi hər tərəfi atlılar ilə.
Sana oynamağa cânı tapuna lâyık at olsaSana oynamağa cânı tapuna lâyık at olsaKadüne kaşlarun gibi bu kaddüm iki kat olsa
Qəzəl 460مست بودیم بگلبانگ تو هشیار شدیمخفته بودیم بآواز تو بیدار شدیم
Qəzəl 159بر سینه من ناوک مژگان زدهای بازدر جان و دلم آتش هجران زدهای باز
GətirdinAy oğul, yolunu çox gözləmişdik,Atana, anana şəfa gətirdin.
Sail və LoğmanBir şəxs Loğmandan sual elədi:– Hikməti kimdən öyrəndin?
Qəsidə 96ز چین زلف مه نیکوان چین و طرازهمیشه سلسله ساز است با دو درع طراز
Rübai 126İsfahan əhlinin düz olmaz əhdi,Görməzsən iş vaxtı onlarda cəhdi.
O qara zülf ki, hərdəm dolaşır şanələrəO qara zülf ki, hərdəm dolaşır şanələrə,Göstərir eşq kəməndin dili-divanələrə.
Özümdə qalıbAdın dilimdə, bu gün də şirin dilimdə qalıbGözüm yolunda gözəl – dərdli Təbrizimdə qalıb.
Rübailər, 127Könlüm hanı dərdimdən açım mən söhbət,Qəmdən deməyə canımda yoxdur taqət.
Sirlər xəzinəsi, fəsil 22Sən, ey yaranmışlara öz ağlıyla hökmüran!Taclılara ayağı ən nadir bir dürr olan!
Qəzəl 120آمد رسول یار و شدیم از جفا خلاصاز هر بلا شدیم به لطف خدا خلاص
Qəzəl 76قومی که ره به منزل خوبان همیبرنداقبال مایهایست که ایشان همیبرند
Qocalar marşı ("Bir qocayam çaq nər kimi yaşaram")Bir qocayam, çaq nər kimi yaşaram,Dörd arvadı bir-birinə qoşaram,
Qəzəl 114سر گران تا کی ز من ساقی بده رطلی گرانمکز سبک مغزی ز پای افکند دور آسمانم
Yaşat məniBu dünyada qurmaq çətin, yıxmaq asan,Bir təkanla dağ yıxılar, yıxan olsan.
GöygölQucağında bir vaxt bəslədi sizi,Görmədi sizləri vəfalı Göygöl.
Kilki-qüdrət ilə katibi-qəzaKilki-qüdrət ilə katibi-qəzaLövhi-cəbinində iki tağ çəkib.
MacəraO çıxdı qarşıma gülümsəyərək,Gözəl, yaraşıqlı, boylu, buxunlu.
Bakı“Dünya oddur”*Heraklit*
Boyun sərvi-səhidür bağ içindəBoyun sərvi-səhidür bağ içində,Yüzün bir tazə gül yaprağ içində.
İşdən qayıdıramYaman yuxusu gəlirayaqlarımın,
Hambal dəbdədirİndi bu millətdə qeyri-adi bir hal dəbdədir,Qarəbağ çıxdıqca yaddan xoş bir əhval dəbdədir.
SənəmCümə günü ürcah olduYandı canım nara, Sənəm.
Səadətnamə, 22سخن شیخ محی ملت و دینچون نکرد این دل مرا تسکین