Şeir
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
گر نه به چشم مردمی سوی تو بنگرد فلکخشم تو در دو چشم او مردمک استخوان کند
Məndən fələk ayırdı vəfapişə yarimiMəndən fələk ayırdı vəfapişə yarimi,Tar etdi zülfi-yar kimi ruzigarimi.
Molla Cümənin Molla Surxaydan gileyiMolla Cuma nədənsə Molla Surxayın ondan inciməsini hiss edir vəməsələni aydınlaşdırmaq məqsədilə dostunun evinə yollanır. Qapının
Qəzəl: Yıxır viranəmi gərdun sanır kim xanimandır buYıxır viranəmi gərdun sanır kim xanimandır buNə bilsin kim qanatsız quşlar üçün aşiyandır bu
İradəmizə yazılan əşar nümunələriMühərrlrlərimiz**Şeyx Hüseynİn görse Mirxaniyan “Bəyanül-həqqi”ni,
Yoxdu-yoxKainatda ruzi boldu, hər gələn can dolanır,Yaranmışın qismətini verir sübhan, dolanır!
Qəzəl 1375Dünən ol yar mənim halımı sordu, getdi,Yüz şirin söz dedim, o dinlədi, durdu getdi.
Qəzəl 93Keçmiş gecə, ol yarə isitmə əsər etdi,Göndərdi dalımca, gecə vaxtı xəbər etdi.
Rübai 50Əsir bahar yeli, qönçələnir gül,Olur gül şamına pərvanə bülbül.
Cami-Cəm, fəsil 97Müamilə üçün olmasa bir söz,Ağıl ondan ötrü bəhsə girişməz.
Yâ rab bu gönül derdine dermân olısarYâ rab bu gönül derdine dermân olısarDermân talebine câna fermân olısar mı
Ənisül-arifin, 12خارپشتی بد میان کوهسارخویشتن را کرده پنهان زیر خار
Rübai 54از خال و خط تو، ای بت بی خط و خال«از مویه شدم چو موی از ناله چو نال »
İmzaTürkülərlə söylərəm gerçəkdəki röyamı mən,Duyğularla eylərəm dastan könül dünyamı mən,
Bu səffədə piri tulla gürgəBu səffədə piri tulla gürgə,Damə atılır kühən süpürgə.
Qitə 96به تبریز خانه برین بر زمین؟بکردم بدینار و در ثمین
Tərkibbənd 12ای شاه! یاور تو درین غم خدای بادطبع تو شاد و تیغ تو عالمگشای باد
Röya deyilTuti, yaz bu sözü xalqa elə elan, mən ölüm,Hamı bilsin, ayılıb daxı müsəlman, mən ölüm!
GəlirTəbriz! Dərya kimi dalğalan, çağla,Bu elə qəhrəman bir rəhbər gəlir.
Rübailər, 80Baxma yerə, torpaq, su görər, ey dilbər,Baxma göyə, gün salar nəzər, ey dilbər.
Yeddi gözəl, fəsil 18Səhər qızıl taclı, sabah xeyli şən,Bir taxt yaratmışdı fil sümüyündən,
Qəzəl 241در دلم خون جهان جهان کردیآن چه دل داشت آن چنان کردی
Qəzəl 141در آن نفس که بمیرم در آرزوی تو باشمبدان امید دهم جان که خاک کوی تو باشم
Nolur şirinməzaq etsə məni həlvayi-hürriyyətNolur şirinməzaq etsə məni həlvayi-hürriyyət,Yesəm bir löqmə ondan, söyləsəm oxqay, hürriyyət!
Ləali-mənzumə, fəsil 22چون کاروان دشت بلا ره به شام کردصبح امید اهل حرم رو به شام کرد
TəklənməDost arası yol çəkilməz,Dost arası yol sökülməz,
Anam gəliniBaşına döndüyüm, anam gəliniSən ilk qönçəsisən bizim gülşənin.
Cahan içrə mənim bir səngdil, bimehr mahım varCahan içrə mənim bir səngdil, bimehr mahım var,Büti-peymanşikən, şuxçeşmi-gəcnigarım var.
SünbüllərNeçə il əvvəldə olduğu kimiGetdim kəndçilərlə mən də biçinə.
AdətToyda oynadılar, ürək açdılar,sonra gecəyarı dağılışdılar.