Şeir
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
Ay örtdü günü, qaldı günüm bil, qara gündəGün qarə olan ildə olar il qara gündə.
BilməzÇoxu aşıqlığa iqdam eylədi,Əlində çaldığı saz ola bilməz.
Kənzül-həqayiq, fəsil 10هر آن امری که فرمودت به جای آربه کعبه روی خود سوی خدا آر
QaşlarınAy nazənin, ay qabağın altındanNə göyçək çəkilib qara qaşların!
Qəzəl 192دلا چرا تو چنین بیقرار و مضطربیچراست نام تو قلب از چه رو منقلبی
Çat dadaNə dedim ki, elə küsüb-incidin,Qorxuram ki, bu dərd məni çatdada.
Yenə də tək qoyub gedirəm səniYenə də tək qoyub gedirəm səni,Soyuq divarların arxasında tək...
Hürriyyət pərisinəSöndün nə çapıq, ruhuma qüvvət verən ey nur,Ümmidi-vüsalınla sənin mən yaşayırdım.
Ey mütribeyi-dövri-təməddünÇal nəğmeyi-hürriyyətini, guş edəlim, çal!Sun badeyi-canpərvərini, nuş edəlim, çal!
Babamın səhviBabam saqqalı ağ,qaşları qalın,
Yel babaYel baba, dağıt çenı,Qov dumanı çöllərdən.
Şeir 144شنیدهاید میان دو قطره خون چه گذشتگه مناظره، یک روز بر سر گذری
Çiçək təranəsiVerib qaranquşa xoş gülüşünü,Yazın nəfəsini torpaqdan soruş.
Qitə 23گفت استاد مبر درس از یادیاد باد آنچه به من گفت استاد
Qapını bağlayan fələkBir adı Qala, bir adı da Pənahabad olan Şuşa, Laçın təkcə bu günümüz yox, tariximizdi, sərkərdələr, sənətkarlar yetirən əcdadımızın yadigarıdır, Pənah xanı, İbrahim xanı, Vaqifi, Natəvanı, Adıgözəl bəyi, Mehmandarovu, Xosrov bəyi, Sultan bəyi, Üzeyir bəyi, Seyidi, Xanı, Bülbülü yetirən diyardır. Şuşa bizim qartal qıylı, bülbül cəh-cəhli yuvamızdır. Buna görə də indi Şuşasız günlərimdə mən özümü yuvasız quş sayıram...*Ərşə qalxıb naləm mənim,
Qəzəl 142اگر بلاکش بیداد را به داد رسیخدا کند که به سر منزل مراد رسی
Sənin dilindənİllərlə bir eşqin cövrünü çəkdik –Ayrılsaq, gün sönər, il qınar bizi.
Həqiqət bir gizli sirdirHəqiqət bir gizli sirdir,Aça bilirsən, gəl bəri.
Dədə Yediyarla II deyişməII deyişmə**D ə d ə Y e d i y a r
Ömrün bircə gününəAxıb dolsun qəlbiməFəsillərin havası;
Köhnə şeirlərimlə söhbətHəkimlər qadağan edib yazmağı,Dəyirman daşı tək hərlənir başım.
Aşiqə şərabla məstlik nə gərəkAşiqə şərabla məstlik nə gərək,Saqi, bu məclisi bizdən yana çək!
Qurban olum dualarına…Ay ana, düşürsən tez-tez yadıma,Təzədən dönürəm uşaq oluram.
Əlvan xalı sərdi yollar...Göylər açdı yaxasını,Bənövşələr səpələndi.
Məgər ürəyimin bu zamanındaMəgər ürəyimin bu zamanındaSən məni heç atıb getməlisənmi?
Pərakəndə şeir 243چشم مستت سرمه را بیهوشدارو میکندزهر قاتل وسمه را آن تیغ ابرو میکند
Qəzəl 239Qəlbim kimi odludur dəhanım,Çəkməz, odur, ismini zəbanım,
Qəzəl 358Ey aləm içrə ən uca məsnəd məkan sənə,Yüksək məqamü mərtəbədir izzü şan sənə.
Qəzəl 550پر از دل مپرس، ای پری، من چه دانم؟ز مردم تو دل میبری، من چه دانم؟
Nola cânum oynar isem sen dilber-i mevzûn içünNola cânum oynar isem sen dilber-i mevzûn içünYâ kan idersem yaştimı la'l-i lebi pür hûn içün