Şeir
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
می درفگن به جام که مست شبانهایمما را سهگانه ده که درین ره یگانهایم
Misli-zəncir keçib gərdənimə türreyi-yarMisli-zəncir keçib gərdənimə türreyi-yar,Mənə divanə deyir, cümlə xəlayiq nə ki var.
MüəllimMüəllimlik müqəddəs bir sənətdir həyatda,Müəllimin hər sözü həqiqətdir həyatda.
Rübailər, 145Bir söylə, nə olmuş o əhd, peymanlar,Əhd etməyə cəhd eylədiyin dövranlar.
Xosrov və Şirin, fəsil 6Tale dövlət quşu uçuran zamanDünya xoşbəxtliklə rastlaşdı haman.
Tarix 1چون والد کمینه طواف مدینه کردمحرم به حج شدیم و مناسک تمام شد
Müfrəd 27ملول شد دل ما در شب دراز فراقمگر طلوع کند آفتاب روز وصال
Səbr elə ("Etsə də aləm hamısı zəlzələ")Etsə də aləm hamısı zəlzələ,Aləmi gər tutsa da yüz vəlvələ,
Qəzəl 97جهان دریای خوناب است و ناپیداست پایانشالا ای آب جو بهراس از این دریا و طوفانش
Xeyrə-şərə yaramazBizim böyük dünyamızda müxtəlifdir adamlar.Bir çoxunun öz şəklini çəkməlidir sənətkar.
Əlli il yaşadımƏlli il! Bəsimdir orta bir ömür,Taleyin hökmü də vaxtını bilir.
Dün eylədim nəzarə bəsi lalə dağınaDün eylədim nəzarə bəsi lalə dağına,Gəlməz o dağ, daği-dərunum ayağına.
Qarlı gündəQar ələnir lopa-lopa, asta-asta,Kimsə nəhəng bir ələkdən un ələyir.
Hamlet İsaxanlıriyaziyyatçı alim*Şekspir ovsundu şəksiz-şübhəsiz,
Sevgi gözəl bəladıSevgi gözəl bəladı,Bəlası mənə gəlsin.
Ey nihali-sərv, sərvi-qamətin şərməndəsiEy nihali-sərv, sərvi-qamətin şərməndəsi,Abi-heyvan çeşməsi, şirin dodağın sədqəsi.
Salsal qalasıŞahı-mərdan yazılıbdı daşında,Düldülün izi var qala qaşında.
Milli ətlərikBiz qovulduqca qaçıb mərddən dönən namərdlərik,Az.Tv-də dərdsizik əslində əhli-dərdlərik.
Səadətnamə, 49شبهۀ اول از پی تلبیسز خرد خاست در ره ابلیس
NədiKalvayı, fəhm elə, gər,Bu gələn insandı, nədi?!
Qəzəl 18ای کائنات ذات ترا مظهر صفاتوی پیش اهل دیده صفات تو به ز ذات
Ay hazaratAy hazarat, bu nə gündü çəkirik,İçdiyin zəhərdi, yediyin ağı.
Nəbi XəzriyəHəyətdə sızlayır Eldar şamları,Dinləyəni kimdi, anlayanı kim...
Uşaq və dovşanU ş a q– Dovşan, dovşan, a dovşan!
Əgər insaf ilə sorsan, həqiqətƏgər insaf ilə sorsan, həqiqət, –Deyil bu hal şayani-ədalət.
Ömür keçdi, gün keçdi...Soruşdular:– Bir girvənkə daş ağır olar,
Mən tuqayam, bir quşamMən tuqayam, bir quşam,Oynayıb yorulmuşam.
Şeir 178سزای رنجبر گلشن امید، بس استبه دامن چمنی، گلبنی نشانیدن
Ana düşünürGecə keçib yarıdan,Ana baxır barıdan –
Qitə 81زنقحبه چه میکُشی خودت رادیگر نشود حسین زنده