Şeir
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
دل سرمست من آن نیست که با هوش آیدمگر آن لحظه کش آواز تو در گوش آید
Rübai 26Dünyada hər cəfa eyləyə dilbər,Öz məst aşiqinə nəsihət eylər.
Âşık ki oynayımaya cânın hâm olaÂşık ki oynayımaya cânın hâm olaVirmese ay varın güneşe nâ-temâm ola
Məqamatül-arifin, 12اول آن مکاشفه است و یقینبعد ازان در مشاهده می بین
Qəzəl 66ای شمع فلک پرتوی از روی چو ماهتوی ظلمت شب شمه ای از زلف سیاهت
Abbasını rədd edən sipahiAbbasını rədd edən sipahi,Yox eybi, çıxartsın altı şahi
QəzəlSənsən eşqim, dinim, imanım mənim,Ən böyük, ən ülvi loğmanım mənim,
Qitə 60شد اسیر آن بت کو دلبر و جنگ آور بودشمع صد مجلس و پیرایه صد لشگر بود
Rübai 96ای دل ز ره دراز می آید یارخوش باش که دلنواز می آید یار
Hər kim məhəbbət əhlini salmış əziyyətəHər kim məhəbbət əhlini salmış əziyyətə,Yox özgə qarğışım ona, düşsün məhəbbətə!
OxucumaOxucum, vətənə məhəbbətimiMənim bu döyünən ürəyimdə gör.
Rübai 168تن زود به خواری ای جلب بنهادیوز گفته خویش نیک باز استادی
Tarix 3چون که در سال هزار و شصت کرداز سعادت در نجف بختم نزول
Rübai 97یک رنج تحمل کنی از صد برهیچون نیک شوی ز صحبت بد برهی
Ləali-mənzumə, fəsil 11ائتدی غم طغیان سرور قلب ناشادیم اویاناود دوتوب جلم چخوب قلا که فریادیم اویان
Bimərhəmət əyanlarına şükr, xudaya!Bimərhəmət əyanlarına şükr, xudaya!Bu sahibi-milyanlarına şükr, xudaya!
Ana torpaqAna torpaq, ana torpaq!Dilə gəldi sazım yenə.
Səni aləmdə, ey arami-can, hər kim zəlil istərİsmayıl bəy Qutqaşınlıya*Səni aləmdə, ey arami-can, hər kim zəlil istər
Qu quşunun nəğməsiDeyirsən: “Məhəbbət şerlərininHamısı qısadır – bir bənd, iki bənd”
Dünyada tərifli bir gün olmadıQələm qardaşım Bəkir Nəbiyev*Nizami külüngü Fərhada verdi,
Dutaşdı könlümə hicr odu hər yanDutaşdı könlümə hicr odu hər yan,Səni göydürməsün, ey həmnişin, yan.
Dünya qədim dünyadıHeydərbaba, dünya yalan dünyadı...*Şəhriyar*
Şe’r berəsme-tə’rife-cəba (Səbanı tə’rif yolu ilə şe’r)Dedim ki, əya Səbayi-xoşdəm,Xublar hərəminə yarü məhrəm.
Qəzəl 6605Şərabın şəbnəmi düşmüş mənə bir lalə gətir,Doldurub mey qədəhin, könlümü sən halə gətir.
Rübai 142Qəlbdə təzə qəmlə köhnə dərdim var,Onlar bircə sözlə olur aşikar.
Qəzəl 373باز پیوند، که دوری به نهایت برسیدچارهٔ درد دلم کن، که به غایت برسید
Rübai 28Bu dünya əhlinin sonu ədəmdir,Fərəhin, şadlığın axırı qəmdir.
Yine bu hâtıra düşdi musâhibân-ı kadîmYine bu hâtıra düşdi musâhibân-ı kadîmKi zühre çengî vü ay sâkî güneş idi nedîm
Ənisül-arifin, 13هر کرا دلق ریا در بر بوداز سگان کوی واپس تر بود
Qəzəl 67ای نور رخت مطلع انوار هدایتمعلوم نشد عشق ترا مبداء و غایت