Şeir
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
Yenə min arzuyla çıxdım səfərə,Araz sahilində izimi gördüm.
Rübai 148هر چند چو خاکِ راه خوارم گیریخاک توام، ارچه خاکسارم گیری
Qəzəl 49معشوق مگو وفا نداردعاشق تاب جفا ندارد
Qəzəl 185بر دل از زلف چو زنجیر تو دارم بندینه چنان بند که آن را بگشاید پندی
Ləali-mənzumə, fəsil 28ای عرش بر این سریر سلطانی تومهمانی بزم دوست ارزانی تو
Onlar ki, edir hörmətü namusunu təqdisOnlar ki, edir hörmətü namusunu təqdis –Bir digərinin irzinə eylərmi xəyanət?
İbrət-nifrət muzeyiSən dünyaya göz açdığın bu diyarda,Ünvan gəzdim.
Dəftərin yum, ey münəccim, gizğbinə oldur dəlilDəftərin yum, ey münəccim, gizğbinə oldur dəlil,Zülfiləru tənləşib, dersən hələ bayram degil?
İstəmədən düşdü könülİstəmədən düşdü könülBir cüt gözün xatasına,
Şairlər tabutda böyük görünürMən suya heyranam, torpağa heyran,bir tənək əkirsən, yüz qanad verir.
Aşiği kim, girdi hicründən fəna toprağinəAşiği kim, girdi hicründən fəna toprağinə,Bir məzari üstünə dəgməzmidi varmağinə?
O torpaq bizləri götürməyəcək!Üzümə dağların nəfəsi dəyir,Alışır, danışır, yanır, inləyir.
Fi zikri-əsmai-əimmeÖvsafi-əimmeyi-məfaxir,Ümmət olarunla boldu faxir.
Qəzəl 90روح پاک من کند پاکیزه گوهر تیغ رامشک گردد خون من در ناف جوهر تیغ را
Rübai 246Odlu göz yaşlarım axar hər zaman,Odla su içində yatıram, inan.
Qəzəl 547درهجر تو درمان دل خسته ندانمزان پیش که روزی به غمت میگذرانم
Rübai 69Bütün təbələrə vacib fərmanın,Hamıya bir borcdur sənin ehsanın.
Niçe niçe zülfün içün işbu cânum miskîn olaNiçe niçe zülfün içün işbu cânum miskîn olaGönülcügüm gamgîn olup kanlu gözüm nemgîn ola
Rübai 31ای دلبر دلدار، طلب گار توایمای منبع انوار، طلب گار توایم
Qəzəl 160بر سر کوی تو دارم سر سربازی بازصید شد مرغ ظفر، چون نکند بازی باز؟
Bir “qare” ilə şagirdlərin əhvalatıMisrdə bir yeganeyi-dövranMənə bu macəranı qıldı bəyan.
Tarixdə tufanlar, üsyanlar olmuşTarixdə tufanlar, üsyanlar olmuş,Cahangirlər olmuş, aslanlar olmuş,
Qitə 131ای گشته یادگار ز کردار تو شهیدیدار تو مبارک و گفتار تو بهی
Rübai 145یک دم به وصال با رهی ناساییجز سوی خلاف کار من نگرایی
Sevgilim, bülbülə olsaydı gülün imdadıSevgilim, bülbülə olsaydı gülün imdadı,Bülbülün aləmi ağlatmaz idi fəryadı.
Dözə bilmirəmAraz sahilində hər bahar çağıBir an həyəcansız gəzə bilmirəm.
Rübai 152دلها تو بری و قصد جانها تو کنیبر چهره ز خون دل نشانها تو کنی
Rübai 51از خون جگر شراب خواهیم گرفتاز پاره دل کباب خواهیم گرفت
Qəzəl 191خجسته زمانی و خوش روزگاریکه بازآید از در مرا چون تو یاری
Ləali-mənzumə, fəsil 29از نقطۀ توحید کسی آگاه استکاور با حد زمیم احمد راهست