Şeir
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
Sən gələndə yanıma,istəyirsən daima
Taki gördüm bir nəzər mən türki-kafər kişniTaki gördüm bir nəzər mən türki-kafər kişni,Görmədim yanımda əqli-məsləhət əndişni.
Pərakəndə şeir 237مگر شمشیر او امروز آب تازه ای دارد؟که در هر بخیه زخمم زیر لب خمیازه ای دارد
Qitə 84Mən ki Xaqaniyəm, iki cahandan,Nə yaxşı, nə yaman bir şey istəməm,
Qəzəl 722ماییم و خراباتی پر بادهٔ جوشیدهجز رند خراباتی آن باده ننوشیده
Qəzəl 117Əgər rüsvayəm aləmdə, ona olmuş fəğan bais,Fəğanə suzişi dil, suzişi-qəlbə fəğan bais.
Müşg ile anun saçı kılı rişte degül miMüşg ile anun saçı kılı rişte degül miKâfûr ile gülden teni bisrişte degül ki
Qəzəl 107جگرم گرم و دل خسته ندیم ندمستلطف فرما و کرم کن، که مقام کرمست
Qəzəl 263گر شبی دولت به دستم زلف یار انداختیسایه اقبال بر من روزگار انداختی
Hekayət (Var idi bir maral çox ətşan)Var idi bir maral çox ətşan,Gəldi bir çeşmə üstə ol heyvan.
İyilikKim yamanlıq dilədi, mən iyilik etdim ona,İyilik etdim, iyi olmağı öyrətdim ona.
Rübai 77نسگالیده وصال آن مه نیک سگالافکنده بند با طرب و حسن و جمال؟
Şikayətnamə 21جهان فتح من آخر به نوبهار رسدنهال عیش من آخر به برگ و بار رسد
Günahım olsa da, çox razıyam ilahimdənGünahım olsa da, çox razıyam ilahimdən,Keçər, ümid edirəm, aqibət günahimdən.
İki anaHəyatımın mənasıdır qəlbimdəki iki anam,Mən onların nəfəsilə nəfəs alıb yaşayıram.
Qəzəl 151قدح زمرد و می لعل و دست ساقیسیمخزینهای به کف آوردهام به یک تسلیم
Rübai 16ای بیخبران شکل مجازی هیچ استاحوال فلک بدین درازی هیچ است
Qəzəl 103با تو نخواهم رخ حور ای صنمعقل نبازم ز قصور ای صنم
Gündüzlər birtəhər ovunur yenəGündüzlər birtəhər ovunur yenə,Bilirsən nə çəkir xəstə gecələr?!
Düz deyir könülElə bil mən səndən uzaqlaşıram,qulaq as, gör sənə nə deyir könül.
Ancə sənsiz ağlardım, ey baği-cənnət laləsiAncə sənsiz ağlardım, ey baği-cənnət laləsiKim, düşər hər yan gözümdən uş cigər pərkaləsi.
Pərakəndə şeir 250چرخ در گردش بود تا دل به جای خود بودشوق در راه است تا منزل به جای خود بود
Qitə 105Zaman başa vuranda Sənainin dövrünü,Asimandan mənim tək bir söz yayan doğuldu.
Qəzəl 723چمن پر گهر شد ز باران ژالهزمین پر کواکب ز یاقوت لاله
Qəzəl 132Qətlimə xəncərlə qəsd etdi o türki-tündxu,Odlanırdım mən ətəşdən, mərhəmətlə verdi su.
Ben mest olam u nigâr mestûrBen mest olam u nigâr mestûrBu dünyâ kala mı böyle ma'mûr
Qəzəl 115بنده را هست سؤالی و نه آن حد منستکه چرا لعل لبت رشک عقیق یمنست؟
Qəzəl 268گر کنی قبله جان روی نگاری، باریور بری عمر به سر با غم یاری، باری
Ənvərinin şairliyiNəqldir, Ənvəri əvaili-halOldu əhli-nücum, o çərxi-kəmal.
UlusumMənə “sus” söylədinmi? Mənmi susum?!Qələmimlə dinir böyük ulusum!