Şeir
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
خاقانی را شکسته دیدی به درستگفتی که ز چاره دست میباید شست
Qəzəl 52هر بامداد روی تو دیدن چو آفتابما را رسد، که بیتو ندیدیم روی خواب
Gətir, saqi, qədəh kim, növbahari-aləmaradırGətir, saqi, qədəh kim, növbahari-aləmaradır,Zəmin səbzü həva canbəxşü gülşən rahətəfzadır!
Gönülüme ben didüm ki kandasınGönülüme ben didüm ki kandasınGamzesinün ohlarıyle kandasın
Qəzəl 191بجز وصلت حیات جاودان نیستچو مویت سنبلی در بوستان نیست
Xoş ol zaman ki, yar mənə həmzəban idiXoş ol zaman ki, yar mənə həmzəban idi,Bəzmim cəmali-yar ilə rəşki-cinan idi,
Yurd şairləriUlusu deyilsə şeri, ilhamı,O şair ulusa ögeydir, ey dost!
Qəzəl 5140Odlu göz yaşı töküb, ağlama hər yanda, çıraq,Salacaq atəşə pərvanəni pünhanda çıraq.
Rübai 78Ayla Gün üzünə olmuşlar nökər,Zülfunü etmisən üzünə süpər.
Qəzəl 53یا بپوش آن روی زیبا در نقابیا دگر بیرون مرو چون آفتاب
Gətir, saqi, qədəh kim, bağü səhra laləzar olduGətir, saqi, qədəh kim, bağü səhra laləzar oldu,Əcəb fəsli-xücəstə, mövsimi-xoşruzigar oldu.
Kandasın cân kandasın cân kandasınKandasın cân kandasın cân kandasınBen sini esirgerem ki zindesin
Qəzəl 194خلق گویند که: در عشق بلیاتی نیستقدمی نیست درین راه که آفاتی نیست
Ey qüdrətin asarı sənin ərzü səmaEy qüdrətin asarı sənin ərzü səma,Ey əmri qılan kövnü məkanı peyda.
Sevgili yurddaşlarımaAlovlanar dəli könlümdə duyğular dənizi,Şeirlərimdə sizin ən kiçik diləkləriniz
Qəzəl 5148سخن عشق مدار از دل افگار دریغکه ندارند چراغ از سر بیمار دریغ
Rübai 107معشوق ز لب آب حیات انگیزدپس آتش تب چرا ازو نگریزد
Qəzəl 61اشک ما آبیست روشن در هواتخود به چشم اندر نیامد اشک مات
Vermiş füruğ şəm’i-rüxi gün çirağinəVermiş füruğ şəm’i-rüxi gün çirağinə,Salmış şikəst sərv qədi gül budağinə.
Mugayyebât-ı ilâhun beşâreti iriserMugayyebât-ı ilâhun beşâreti iriserYine bu feth ü fütûhun işâreti iriser
Qəzəl 206چشم سرمست تو ما را بستم کاری کشتدید صد زاری ما را و بصد زاری کشت
Qoymuşdum evə bir gecə bir şişə şərabQoymuşdum evə bir gecə bir şişə şərab,Yatdım ki, durub sübh olam ondan sirab,
Könülmü varBülbüllə açmaq istəməyən qönçə gülmü var?Dünyada sevgisiz yaşayan bir könülmü var?!
Qəzəl 5334Heyrət əhli olmuşam, indi pərişan deyiləm,Mən fanusdan çıxmışam, şamtaki heyran deyiləm.
Rübai 114آنجا که قضا رهزن حال تو شودگر خانه حصار است وبال تو شود
Qəzəl 66ترک عجمی کاکل ترکانه برانداختاز خانه برون آمد و صد خانه برانداخت
Bu, izhari-e'tirafi-cəhalətdir və iqrari-israfi-mə'siyətdirEy hikmətə baxmayan nəzərsiz,Əhvali-zəmanədən xəbərsiz!
Müzeyyen oldı yine bu zemâneMüzeyyen oldı yine bu zemâneYinile kâfile geldi cihâna
Qəzəl 207ناگهان در تاخت عشقت، ملک جان یغما گرفتآتش سودای عشقت در دل شیدا گرفت
Bir gün Ömərin bir oğlu içmişdi şərabBir gün Ömərin bir oğlu içmişdi şərab,Ol qədr onu döydü ki, öldü o cənab.