Şeir
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
از کجی ناخنه دیده انور گردیراست شو راست که سرو لب کوثر گردی
Qəzəl 371گر نه تو ای زود سیر تشنهٔ خون منیبا من دیرینه دوست چند کنی دشمنی
Qəzəl 465مستم از بادهٔ مهر تو، مرا مست مهلرفتم از دست، دمی دست من از دست مهل
Dün sayə saldı başimə bir sərvi-sərbüləndDün sayə saldı başimə bir sərvi-sərbüləndKim, qəddi dilrüba idi, rəftarı dilpəsənd.
Zülfüne düşen elbette güm-râh olısardurZülfüne düşen elbette güm-râh olısardurİşi dün ü gün nâleyile âh olısardur
Pərakəndə şeir 658زهاد را به حلقه رندان چه می بری؟این خار خشک را به گلستان چه می بری
Qəzəl 378هر روز به هر دستی رنگی دگر آمیزیهر لحظه به هر چشمی شور دگر انگیزی
Qəzəl 468قاصرات الطرف فی حجب الخیامحال ترکانست گویی والسلام
Mərsiyeyi-Həzrəti İmam Hüseyn əleyhissəlamMahi-Məhərrəm oldu, şəfəqdən çıxub hilal,Qılmış əza, tutub qədi-xəm qərqi-əşki-al.
Hattunı komagıl ki yâd ohıyaHattunı komagıl ki yâd ohıyaŞuna gösder ki bin bir ad ohıya
Qəzəl 660ز نوبهار شود چون شکفته لاله ما؟که خون مرده کند باده را پیاله ما
Qəzəl 380ای دیده ره ز ظلمت غم چون برون بریچون نور دل نماند برون راه چون بری
Qəzəl 474به مسجد ره نمیدانم، گرفتار خراباتمجزین کاری نمیدانم که: در کار خراباتم
Bu, sərdəftəri-ənbiyanın kitabi övsafından bir vərəqdir və sərvəri-əsfiyanın gülzari-lətafətindən bir təbəqdirEy padşəhi-səriri-lövlak,Məqsudi-vücudi-xakü əflak!
Gelün ki bâdeyi şimdi sizünle nûş idelümGelün ki bâdeyi şimdi sizünle nûş idelümNice firâk ile gündüz giçe hurûş idelüm
Qəzəl 680روی تو غنچه ساخت گل آفتاب رادر هم شکست کوکبه ماهتاب را
Qəzəl 386گویم همه دل منی و جانیمانم به تو و به من نمانی
Qəzəl 477ای زاهد مستور، ز من دور، که مستمبا توبهٔ خود باش، که من توبه شکستم
Bu, Leylinin künci-qəmdə giryanlığıdır və Məcnunun vadiyi-eşqdə sərgərdanlığıdırZar ağlar ikən bu rəsmə ol mah,Bir türfə səda eşitdi nagah.
Gözümden ahan yaşları hûn-âbe sanasınGözümden ahan yaşları hûn-âbe sanasınDöndi bu yüregümdeki hûn âba sanasın
Pərakəndə şeir 683قیامت را به رفتار آورد سرو روان توزند مهر خموشی بر لب عیسی زبان تو
Qəzəl 394ما انصف ندمانی لو انکر ادمانیفالقهوة من شرطی لاالتوبة من شانی
Qəzəl 489مسلمانان، سلامت به، چو بتوانید، من گفتمدل بیچارگان از خود مرنجانید، من گفتم
Bu, Leyliyə Məcnunun istiğnasıdır və isbati-səfayi-imlasıdırMəcnun dedi: "Ey büti-pərivəş!Xaşaki-zəifə urma atəş!
Gel k'ayağun tozma fidâ ola cân-ı cânGel k'ayağun tozma fidâ ola cân-ı cânBin cân vir degül ki fidâdur cihân-ı cân
Pərakəndə şeir 684یکی هزار شد از خط سبز، شهرت اوازین غبار بلندی گرفت رایت او
Qəzəl 397از روی تو فروزد شمع سرای عیسیوز عارض تو خیزد نور شب تجلی
Qəzəl 493اگر آن یار سیه چرده ببیند رخ زردمهم به نوعی که تواند بکند چارهٔ دردم
Üçüncü camın keyfiyyətiEy Saqi, əl at badəyə, ol cövhəri-meydən,Bir mey ki, onun arzusunu göylərə yerdən
Kılur gîgûsı içinde hezâr câdû kemînKılur gîgûsı içinde hezâr câdû kemînTemâmını niçe diye çü dil dimeye kemin