Şeir
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
فروغ روی تو برقی به خرمن گل ریختکه جای نغمه شرار از زبان بلبل ریخت
Qitə 264به خدائی که در خدائی اوهیچگونه ریا نمیبینم
Qəzəl 815گفتم که: بگذرانم روزی به نام و ننگی؟خود با کمند عشقم وزنی نبود و سنگی
Nə kim səhifeyi-tədbirə əql edər məsturNə kim səhifeyi-tədbirə əql edər məstur,Saqınman ani olur, olmaz olmayan məqdur.
Sərvün ki, rəvan oldı, rəvana verələrmiSərvün ki, rəvan oldı, rəvana verələrmi?Ləlüni bu dünya tolu cana verələrmi?
Qəzəl 1731Şərabın köhnəsi çün ruhi-rəvanımdır mənim.O mənim həmsöhbətim, pirim, cavanımdır mənim.
Qitə 278دبیران را منم استاد و میران را منم قُدوهمرا هم قُدوه هم استاد عزالدین بوعمران
Qəzəl 816این دل پر هوش ما با همه فرزانگیشد ز غم آن پری فاش به دیوانگی
Saçma, ey göz, əşkdən könlümdəki odlarə suSaçma, ey göz, əşkdən könlümdəki odlarə suKim, bu dəklü tutuşan odlara qılmaz çarə su.
Ol göz ki, yüzün görməyə, göz demə anaOl göz ki, yüzün görməyə, göz demə ana,Şol yüz ki, tozun silməyə, yüz demə ana.
Qəzəl 1769مرا که پرده چشم و حجاب هر دو یکی استقماش چهره او با نقاب هر دو یکی است
Qitə 281از کمال توست خاقانی نه از نقصان که دهراز نهان آب رخت خواهد به عمدا ریختن
Qəzəl 839ز تو بیوفا چه جوییم نشان مهربانی؟بتو سنگدل چه گوییم حکایت نهانی؟
Qönçə bağrı dəhr bidadilə əvvəl qan olurQönçə bağrı dəhr bidadilə əvvəl qan olur,Sonra yüz lütf ilə könlü açılır, xəndan olur.
Gönlüm yine ol leylîye mecnûn olmışGönlüm yine ol leylîye mecnûn olmışYaşum yine yâr yolma ceyhûn olmış
Qəzəl 1806به می طرف شدن آیین هوشیاران نیستبه قلب شعله زدن کار نی سواران نیست
Qitə 285تا ز شروان دورم اعدا راست آسایش چنانکاصدقا را بود در نزدیکی آرایش ز من
Qəzəl 840کاکل آن پسر ز پیشانیکرد ما را بدین پریشانی
Bir gün ki, dey əlamətin etmişdi aşikarBir gün ki, dey əlamətin etmişdi aşikar,Tutmuşdu üz füsürdəligə təb’i-ruzigar,
Şükr ana ki ben dilber-i nârin severemŞükr ana ki ben dilber-i nârin severemGönülümi yâr yolma nârîn severem
Qəzəl 1811Fələyə çatmaz əli kim xaki-payın olmamış,Düşəcək torpağa ol kəs ki, harayın olmamış.
Qitə 287منم که همچو کمان دستمال ترکانمهمه ز غمزه خدنگ آخته به کینهٔ من
Qəzəl 849به نشاط باده چو صبحدم سوی بوستان گذری کنیبسر تو کین دلخسته را به نسیم خود خبری کنی
Bihəmdillah vəl-minnə ki, tövfiqati-rəbbaniBihəmdillah vəl-minnə ki, tövfiqati-rəbbaniYetirdi mənzili-məqsudə İbrahim sultani.
Didüm ki lebün didi ne şîrîn söylerDidüm ki lebün didi ne şîrîn söylerDidüm ki bilün didi ne nârin söyler
Qəzəl 1828Yüz heyif, keçdi zaman, gül kimi canan soldu,Baharın fəsli ötüb, gül də pərişan oldu.
Qitə 292لوریی گفت مرا در عرفاتکه می و بنگ نگیرم پس از این
Qəzəl 856ز دست کس نکشیدم جفا و مسکینیمگر ز دست تو کافر، که دشمن دینی
Vəh nədir ol tairi-fərxəndəbalü tizpərVəh nədir ol tairi-fərxəndəbalü tizpərKim, olur bir türfə ayin ilə hər dəm cilvəgər?
Bu dünya bir nəfs içün olmış yalaxBu dünya bir nəfs içün olmış yalax,Dibi yaxındur anun degül irax.