Şeir
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
خاک سیه روز را شمع شبستان تویینه صدف چرخ را گوهر رخشان تویی
Qitə 359بس کن خاقانیا ز مدحت دونانتا ز سگان جان شیر شرزه نجویی
Qəzəl 575گر ز من جان طلبد دوست، روانی بدهمپیش جانان نبود حیف که جانی بدهم
İ zülfün turrası perr-i ebâbilİ zülfün turrası perr-i ebâbilZenahdânuna kuldur çâh-ı bâbil
Türki qəzəl 4Olmadı xürşididən dağlarda rəngin qaşlar,Gördilər ləli-ləbin qan tərlədilər daşlar.
Qəzəl 14گر مدعی نهای غم جانان به جان طلبجان چون به شهر عشق رسد نورَهان طلب
Qəzəl 576تا کی به در تو سوکوار آیم؟در کوی تو مستمند و زار آیم؟
Göz yaşı kan olsa yüregüm kanı âb olsa yigGöz yaşı kan olsa yüregüm kanı âb olsa yigLeblerün yâdına elümden mey-i nâb olsa yig
Türki qəzəl 5Məni məhrum edən rüxsaridən zülfi-pərişandır,Bu dəryayi-lətafət mövci-ənbər içrə pünhandır.
Qəzəl 19کار عشق از وصل و هجران درگذشتدرد ما از دست درمان درگذشت
Qəzəl 578تا بر آن عارض زیبا نظر انداختهایمخانهٔ عقل به یک بار برانداختهایم
Şuna ki yüzi bedr ü boyı serv-i revândurŞuna ki yüzi bedr ü boyı serv-i revândurToğrusı budur cân ile gönül nigerândur
Qəzəl 18من ملایم کردم از آه آسمانِ سخت رانرم از آتش میتوان کردن کمانِ سخت را
Qəzəl 26آگه نهای که بر دلم از غم چه درد خاستمحنت دواسبه آمد و از سینه گرد خاست
Qəzəl 600دلها بربودند و برفتند سوارانما پای به گل در شده زین اشک چو باران
Yârâ yaramı bilürsin yarama yâr em gerekdürYârâ yaramı bilürsin yarama yâr em gerekdürNiçe hecr dûzahında ireme İrem gerekdür
Qəzəl 31نیست ممکن رامکردن چشمِ جادوی تراسایه میبوسد زمین از دور، آهوی ترا
Qəzəl 40فرمان ملک چه ساحری ساختکز سحر بهار آزری ساخت
Qəzəl 603کیست آن مه؟ که میرود نازانعاشقان در پیش سراندازان
Tolu sağrak içerüz çünki humâruz nidelümTolu sağrak içerüz çünki humâruz nidelümDerdüne döyemezüz zâr u nizâruz nidelüm
Pərakəndə şeir 33غافل مشو ز رتبه شوق بلند مااز ساق عرش (حلقه) رباید کمند ما
Qəzəl 50روی تو دارد ز حسن آنچه پری آن نداشتحسن تو دارد ملک آنکه سلیمان نداشت
Qəzəl 606ای صبا، حال من بدو برساننه چنان سرسری، نکو برسان
Bir gice senün ile ger bize sabûh olaBir gice senün ile ger bize sabûh olaNe râhat-ı rûhânî ne asl-ı fütûh ola
Pərakəndə şeir 35تا کی به شعله ای نزند جوش داغ ما؟پیش از فتیله چند بسوزد چراغ ما؟
Qəzəl 140خاکی دلم به گرد وصالش کجا رسدسرگشته میدود به خیالش کجا رسد
Qəzəl 612به ترک وصل آن تنگ شکر کردن، توان؟ نتوانچو او باشد بغیر از او نظر کردن، توان؟ نتوان
Gel imdi gel ki gözüm seyli ahar uşda kanınGel imdi gel ki gözüm seyli ahar uşda kanınKim ola ki yüzüni göre virimiye cânın
Qəsidə 35کیمیای خوشدلی خاک دیار اشرف استصیقل دلها هوای بی غبار اشرف است
Qəzəl 144سر زلفت چو در جولان میآیدبه ساعت فتنه در میدان میآید