Pərakəndə şeir 92

در محبت کام نتوان بی دل خونخواره یافتغنچه خونها خورد تا چون گل دل صدپاره یافت

Saib Təbrizi1 dəq
Qəzəl 400

لاله‌رخا! سمن‌برا! سروِ روان کیستی؟سنگ‌دلا! ستم‌گرا! آفتِ جانِ کیستی؟

Xaqani Şirvani1 dəq
Qəzəl 621

تا ندانی ز جسم و جان مردنپیش آن رخ کجا توان مردن؟

Əvhədi Marağalı1 dəq
Cân vermişem ben yoluna tâ bir zemân cân virmişem

Cân vermişem ben yoluna tâ bir zemân cân virmişemDerdün ki cân derdiyidi derdüne dermân virmişem

Qazi BürhanəddinQəzəl1 dəq
Pərakəndə şeir 99

چشمت از گوشه میخانه بلاخیزترستپسته تنگ تو از بوسه شکرریزترست

Saib Təbrizi1 dəq
Qəsidə 34

این پرده کاسمان جلال آستان اوستابری است کافتاب شرف در عنان اوست

Xaqani Şirvani4 dəq
Qəzəl 622

بار بربستیم، ازین منزل به در باید شدنآب این جا تیره شد، جای دگر باید شدن

Əvhədi Marağalı1 dəq
Hüsnün tarâveti i begüm yaza benzemez

Hüsnün tarâveti i begüm yaza benzemezGamzesi gözünün ciğeri yaza benzemez

Qazi BürhanəddinQəzəl1 dəq
Qəzəl 104

هر تُنُک‌ظرفی ننوشد خونِ گرمِ تاک راجامی از فولاد باید آبِ آتشناک را

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəsidə 37

عهد عشق نیکوان بدرود بادوصل و هجران هر دوان بدرود باد

Xaqani Şirvani1 dəq
Qəzəl 623

مشنو که: از کوی تو من هرگز به در دانم شدنیا خود به جور از پیش تو جایی دگر دانم شدن

Əvhədi Marağalı1 dəq
Eğer âşık seher ki ata ahin

Eğer âşık seher ki ata ahinGerek ki ol oha döymeye ahin

Qazi BürhanəddinQəzəl1 dəq
Pərakəndə şeir 115

مرا گشایش خاطر ز دامگاه بلاستکمند وحدت من چارموجه دریاست

Saib Təbrizi1 dəq
Qəsidə 41

خسرو بدار ملک جم ایوان تازه کرددر هشت خلد مملکه بستان تازه کرد

Xaqani Şirvani1 dəq
Qəzəl 624

از تو مرا تا به کی بی‌سر و سامان شدن؟در طلب وصل تو زار و پریشان شدن؟

Əvhədi Marağalı1 dəq
Bırahdı sanem zülfi bizi bende nidelüm

Bırahdı sanem zülfi bizi bende nidelümBırahmış ola niçe dahi bende nidelüm

Qazi BürhanəddinQəzəl1 dəq
Qəzəl 120

عشق خونگرم از محبت کرده ایجاد مراآهوان از چشم نگذارند صیاد مرا

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəsidə 71

دوش چون خورشید را مصروع خاور ساختندماه نو را چون حمایل چفته پیکر ساختند

Xaqani Şirvani1 dəq
Qəzəl 626

دوستی با دشمنان ما مکنسود ایشان و زیان ما مکن

Əvhədi Marağalı1 dəq
Âh ider isem âh ki âhumı işitmez

Âh ider isem âh ki âhumı işitmezSen sanmagıl iy dost ki bu âh iş itmez

Qazi BürhanəddinQəzəl1 dəq
Pərakəndə şeir 123

تبسمی که دهد یار ازان دهن جان استمیی که بوسه بر آن لب زد آب حیوان است

Saib Təbrizi1 dəq
Qəsidə 73

سرورانی که مرا تاج سرنداز سر قدر همه تاجورند

Xaqani Şirvani2 dəq
Qəzəl 641

نگارا، چرا شدی نهان از نهان من؟چه کردم که گشته‌ای جهان از جهان من

Əvhədi Marağalı1 dəq
Yaz oldı ki güneş toğısar burc-ı hamelden

Yaz oldı ki güneş toğısar burc-ı hameldenVirtolu ayah bilmeyelüm câmı cemelden

Qazi BürhanəddinQəzəl1 dəq
Qəzəl 123

خواب وقتِ فیض در محراب می‌گیرد مراچون سگان در صبح دامِ خواب می‌گیرد مرا

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəsidə 100

چون آه عاشقان شد صبح آتش معنبرسیماب آتشین زد در بادبان اخضر

Xaqani Şirvani1 dəq
Qəzəl 647

دوست با کاروان کن فیکونآمد از شهر لامکان بیرون

Əvhədi Marağalı1 dəq
Cânum lebine irdi irince lebine cân

Cânum lebine irdi irince lebine cânDöndi suya kanum u yürecügüm oldı kan

Qazi BürhanəddinQəzəl1 dəq
Pərakəndə şeir 124

سخن بلند چو گردد به وحی مقرون استاتاقه سر مصحف کلام موزون است

Saib Təbrizi1 dəq
Qəsidə 106

ای پردهٔ معظم بانوی روزگارای پیش آفتاب کرم ابر سایه‌دار

Xaqani Şirvani5 dəq