Şeir
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
مکن خراش دل سنگ نیز پیشه خویشکه کشته می شوی آخر به زخم تیشه خویش
Qəzəl 5031نمی روم به بهشت برین زخانه خویشبه گل فرو شده پایم درآستانه خویش
Qəzəl 5033مکن به لهو و لعب صرف نوجوانی خویشبه خاک شوره مریز آب زندگانی خویش
Qəzəl 5034با صبح روگشاده تر ازآفتاب باشازهر که دم شمرده زند در حساب باش
Qəzəl 5035فارغ ز دار و گیر جهان خراب باشمردانه ترک کام بگو،کامیاب باش
Qəzəl 5037گاهی رهین ظلمت و گه محو نور باشگاهی چراغ ماتم و گه شمع سور باش
Qəzəl 5039گوهر فروز دیده بیدار خویش باشبرق فنای خرمن پندار خویش باش
Qəzəl 5046غافل ز حال طوطی شیرین زبان مباشبا سبز کرده های سخن سرگران مباش
Qəzəl 5051هر رهروی که شوق تو سازد روانه اشازموج خود چوآب بود تازیانه اش
Qəzəl 5052گر این چنین چکد می گلرنگ ازلبشجام پراز شراب شود طوق غبغبش
Qəzəl 5054میخانه ای است باغ که گلهاست ساغرشترکن دماغ جان ز می روح پرورش
Qəzəl 5058خوش باد سال و ماه وشب وروز میفروشکز یک پیاله برد زمن صبر و عقل وهوش
Qəzəl 5063پیش ازخزان به خاک فشاندم بهار خویشمردان به دیگری نگذارند کار خویش
Qəzəl 5064همچون کمان سخت ز طبع غیور خویشآسوده از کشاکش خلقم ز زور خویش
Qəzəl 5067دلدار ماست محو خط مشکفام خویشصیاد را که دیده که افتد به دام خویش
Qəzəl 5068ازگفتگوی عشق گزیدم زبان خویشازشیر ماهتاب بریدم کتان خویش
Qəzəl 5071از ترک مدعاست دل من به جای خویشآسوده ام ز خاطر بی مدعای خویش
Qəzəl 5084از رشته جان تاب برد موی میانشاز رفتن دل آب خورد سرو روانش
Qəzəl 5087در دل اثر از تیغ کند زخم زبان بیشصد پیرهن ازتن بود آزردن جان بیش
Qəzəl 5089سری را که بالین شود آستانشبود بخت بیدار خواب گرانش
Qəzəl 5092اگر چشم کافر فتد برلقایشنیاید به لب غیر نام خدایش
Qəzəl 5094شده است از شوق تیغ جان ستانشوبال خضر، عمر جاودانش
Qəzəl 5097هرکه بیند به چشم بیمارشمی شود درزمان پرستارش
Qəzəl 5105از کفر توان رستن ای یار به آمیزشسجاده تواند شد زنار به آمیزش
Qəzəl 5108از قناعت می رود بیرون ز سر سودای حرصره ندارد در دل خرسند استسقای حرص
Qəzəl 5111در رکاب برق دارد پای ،ایام نشاطدربهار از کف مده چون شاخ گل جام نشاط
Qəzəl 5117زلف تو نرم شانه شد از گوشمال خطهر مویی ازتو شد شب عید از هلال خط
Qəzəl 5127گرچه صاحب نظرانند تماشایی شمعبهر پروانه بود انجمن آرایی شمع
Qəzəl 5128هرکه گردید ز عبرت به تماشا قانعبه کف پوچ شد از گوهر دریا قانع
Qəzəl 5141شعله ور گردد ز شور عشق آواز چراغاز پرپروانه باشد پرده ساز چراغ