Şeir
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
نیست همدوشی به نخل قامت او، شان سرومصرع حسن دوبالا نیست در دیوان سرو
Qəzəl 6492بی طلب زنهار بر خوان کسان مهمان مشوگوهر بی قیمتی، سنگ ته دندان مشو
Qəzəl 6493غافل از داغ جنون ای دیده روشن مشوگر رهایی چشم داری غافل از روزن مشو
Qəzəl 6494چو بنشیند، شود صد کوه تمکین همنشین با اوچو برخیزد ز جا، از جای برخیزد زمین با او
Qəzəl 6515عنان به طول امل داده ای دریغ از توبه کوچه غلط افتاده ای دریغ از تو
Qəzəl 6542مپسند پر ز داغ کنم از جفای توآن کیسه ها که دوخته ام بر وفای تو
Qəzəl 6544در هیچ پرده نیست، نباشد نوای توعالم پُر است از تو و خالی است جای تو
Qəzəl 6559حسن را از چشم بد شرم و حیا دارد نگاهشمع را فانوس از باد صبا دارد نگاه
Qəzəl 6562از سر عشاق در زیر فلک سامان مخواهاختیار از گوی عاجز در خم چوگان مخواه
Qəzəl 6577بی تأمل بر بساط پاکبازان پا منهتا نشویی دست از جان پای در دریا منه
Qəzəl 6578بر دل ارباب حاجت دست خود بی زر منهآستین خشک را بر دیده های تر منه
Qəzəl 6589شنیدم آه گرمی با تو گستاخانه سرکردهبه جسم نازکت بیماری چشمت اثر کرده
Qəzəl 6591میدهد عشق به شمشیر صلا بسم اللهتازه کن جانی ازین آب بقا بسم الله
Qəzəl 6601گر از طعام تن عام می شود فربهتن کریم ز اطعام می شود فربه
Qəzəl 6628هر چند هست مشرق دیدار آینهباشد نظر به سینه من تار آینه
Qəzəl 6629تا کرد خانه از رخ او روشن آینهگیرد ز آفتاب به گل روزن آینه
Qəzəl 6642آن خوش پسر برآمد از خانه می کشیدهمایل به اوفتادن چون میوه رسیده
Qəzəl 6652با لباس عنبرین امروز جولان کردهایسرو را در جامه قمری خرامان کردهای
Qəzəl 6685بر زبان و دل چو کج باشد نبخشاید کسیاز دم عقرب گره جز سنگ نگشاید کسی
Qəzəl 6696سرفرازی را نباشد جنگ با افتادگیدولت خورشید را دارد بپا افتادگی
Qəzəl 6712قطره ای از قلزم توحید باشد هر دلیدست رد بر هیچ مخلوقی منه گر واصلی
Qəzəl 6713ابر مظلم تیره گرداند جهان را در دمییک ترشرو تلخ سازد عیش را بر عالمی
Qəzəl 6714تا نسوزد، عود در مجمر ندارد آدمیتا نگرید، آب در گوهر ندارد آدمی
Qəzəl 6715گر به کار خویشتن چون شمع بینا بودمیزیر تیغ محفل آرا پای بر جا بودمی
Qəzəl 6719برد شبنم را برون از باغ، چشم روشنیبا دل روشن تو محو آب و رنگ گلشنی
Qəzəl 6725تا به کی دل را سیاه از نعمت الوان کنی؟چند در زنگار این آیینه را پنهان کنی؟
Qəzəl 6726ای که فکر چاره بیماری دل میکنینسبت خود را به چشم یار باطل میکنی
Qəzəl 6760خرد در سر مرا در خم فلاطون است پنداریهوس در دل مرا در خاک قارون است پنداری
Qəzəl 6782جنونم پهن شد صبر از من شیدا چه می خواهی؟عنانداری ز من در دامن صحرا چه می خواهی؟
Qəzəl 6816چه بر این آتش هستی چو دخان می لرزی؟چون شرر بر سر این خرده جان می لرزی؟