Şeir
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
ز بزم وصل ذوق انتظارم می کشد بیرونز پای گل به صحرا خارخارم می کشد بیرون
Qəzəl 6257نیست بی مغز حقیقت سخن خودشکنانگوش را تنگ شکرساز ازین خوش سخنان
Qəzəl 6267آه ما با دل جانان چه تواند کردن؟باد با تخت سلیمان چه تواند کردن؟
Qəzəl 6268توبه از می به چه تدبیر توانم کردن؟من عاجز چه به تقدیر توانم کردن؟
Qəzəl 6271نرسد هیچ کمالی به سخن سنجیدنکه سخن را صله ای نیست به از فهمیدن
Qəzəl 6274پرده عیب جهان است نظر پوشیدنگل بی خار شود خار ز دامن چیدن
Qəzəl 6281روی از خلق نگردانده به حق روی مکنیک جهت تا نشوی روی به آن سوی مکن
Qəzəl 6284می کند آن که علاج دل بیچاره منکاش می داشت خبر از دل آواره من
Qəzəl 6285غنچه از باده نگردد گل خمیازه منچشم مخمور بود رشته شیرازه من
Qəzəl 6301چون دهد چشم ترم اشک به دامان بیرونز آستین بحر کند پنجه مرجان بیرون
Qəzəl 6302نیست در روی زمین سیمبری بهتر ازیننیست در عالم امکان پسری بهتر ازین
Qəzəl 6310اگر چه خاک کند کشته از نظر پنهانز کشتگان تو شد خاک سر به سر پنهان
Qəzəl 6330مرا ز لاله چراغ نظر شود روشنز قرب سوخته جانان شرر شود روشن
Qəzəl 6338ترا که گفت وطن زیر چراغ اخضر کن؟درین محیط پر از خون چو نوح لنگر کن
Qəzəl 6348اگر به سوخته جانی رسد شراره منامید هست که روشن شود ستاره من
Qəzəl 6349ز جوش نشأه به تنگ آمده است شیشه منز زور باده به سنگ آمده است شیشه من
Qəzəl 6350هلاک جلوه برق است آشیانه منبغل چو موج گشاید به سیل خانه من
Qəzəl 6356غم حریص ز دینار می شود افزونز گنج پیچ و خم مار می شود افزون
Qəzəl 6358ز بی قراری من می کند سفر بالینز دست خویش کنم چو سبو مگر بالین
Qəzəl 6366امروز رخ نشسته به خون جگر سخناز صلب خامه آمده با چشم تر سخن
Qəzəl 6384غیرت کن و ز آه برافروز شمع خویشدریوزه فروغ ز شمس و قمر مکن
Qəzəl 6413ما از صفای سینه بی کینه بر زمینمالیده ایم چهره آیینه بر زمین
Qəzəl 6426دزدیده در آن ابروی پیوسته نظر کنزنهار ازین دزد کمربسته حذر کن
Qəzəl 6440مکن منع تماشایی ز دیدنکه این گل کم نمی گردد به دیدن
Qəzəl 6441رهن می ناب شد، جبه و دستار منرفت به باد فنا، خرمن پندار من
Qəzəl 6459نیست ممکن برگرفتن دیده از دیدار توختم شد گیرندگی بر مصحف رخسار تو
Qəzəl 6470می شود روشن چراغ از چهره رنگین توبیمی از کشتن ندارد شمع بر بالین تو
Qəzəl 6475جوش غیرت می زند خون حنای پای توتا که بوسیده است گستاخانه جای پای تو؟
Qəzəl 6477ای زبان شعله از زنهاریان خوی توشاخ گل لرزان ز رشک قامت دلجوی تو
Qəzəl 6479نافه چین را گریبان پاره سازد موی توبوی پیراهن گره بندد به دامن بوی تو