Qəzəl 5460

ما به چشم کوته اندیشان چنین آسوده ایمورنه در هر کوچه ای پای طلب فرسوده ایم

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 5483

نظر تا باز کردم بر رخش بار سفر بستمبه یک نظاره چشم از روی آتش چون شرر بستم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5496

زغفلت عمر خود را چون قلم صرف سخن کردمندید از برق نی ظلمی که من بر خویشتن کردم

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 5530

برو ساقی که من در جام صهبای دگر دارمپری در شیشه از آیینه سیمای دگر دارم

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 5561

چنان برد اختیار از دست آن سرو قباپوشمکه آید در نظرها خشک چون محراب آغوشم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5570

نه از جام دگر هر دم درین میخانه سرگرممکه چون خورشید تابان من به یک پیمانه سرگرمم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5572

اگر آرد برون آن دلستان سراز گریبانمبرآرد صد بهشت جاویدان سر از گریبانم

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 5595

نشست از آسیای چرخ گرد شیب بر رویمسفیدی می کند راه فنا از هر سر مویم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5668

ما ز بیقدری اگر لایق دیدار نه ایمقابل منع نگاه در و دیوار نه ایم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5685

پیش دل شرح زر و گوهر دنیا چه کنیمعرض خر مهره دجال به عیسی چه کنیم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5725

درین سفر که توکل شده است راهبرمیکی است نسبت زنار و توشه با کمرم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5732

چنان که نیل بود مانع رسیدن چشمبه خط رخ تو امان یافت از گزیدن چشم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5747

چه دست در خم آن زلف دلنواز کنمبه ناخنی که ندارم چه عقده باز کنم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5748

بر آن سرم که وطن در دیار خویش کنمتأملی که ندارم به کار خویش کنم

Saib TəbriziQəzəl3 dəq
Qəzəl 5762

هوالغفور ز جوش شراب می‌شنومصریر باب بهشت از رباب می‌شنوم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5763

پیام دوست ز باد بهار می‌شنومز چاک سینه گل بوی یار می‌شنوم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5782

سر بر فلک ز همت والا کشیده امتسبیح را ز دست ثریا کشیده ام

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5794

چون زلف دست بر کمر یار یافتمسر رشته نزاکت ز نار یافتم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5799

بی خواست بس که بار دل گلستان شدمبی اعتبار در نظر باغبان شدم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5801

موی میان نبود که من همچو مو شدمبیرنگ بود حسن که یکرنگ او شدم

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 5814

تیغ برهنه را به بغل تنگ می کشمچون ساغری ز باده گلرنگ می کشم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5833

از دست رفت فرصت و ما پا شکسته ایمدر راه آرمیده چو منزل نشسته ایم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5834

عمری است ما لب از طمع خام بسته‌ایماز صبر سنگ بر دل ناکام بسته‌ایم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5840

جا در سیاه خانه سودا گرفته ایماز دست لاله دامن صحرا گرفته ایم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5855

از آه دام موج به دریا فکنده ایماز اشک تخم لاله به صحرا فکنده ایم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5864

ما همچو غنچه سر به گریبان کشیده ایمگوی مراد در خم چوگان کشیده ایم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5873

هموار از درشتی چرخ دغا شدیمصد شکر رو سفید ازین آسیا شدیم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5898

آن حال ندارم که به فکر دگر افتمکو قوت پا تا به خیال سفر افتم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5925

ما زمزمه عشق به بازار فکندیمما شور درین قلزم زخار فکندیم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5948

با آن که من ندارم کاری به کار مردمدایم کشم کدورت از رهگذار مردم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq