Qəzəl 6978

یا غمم را شمار بایستییا جهان غمگسار بایستی

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 6981

نمی آید از من دگر بردباریدو دست من و دامن بی قراری

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6984

تا چند مرا از خود ای دوست جدا داری؟من هیچ نمی گویم، آخر تو روا داری؟

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6989

کشتی تن را شکستم یللیاز حجاب بحر رستم یللی

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 6990

پا به ادب نه که زخم خار نیابیبار به دلها منه که بار نیابی

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 6991

مرکز عیش است آن دهان که تو داریعمر دوباره است آن لبان که تو داری

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6992

ای از خراباتت زمین دُرد ته پیمانه‌ایدر پای شمعت آسمان پرسوخته پروانه‌ای

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 6995

دارد از خط گل رخسار تو فرمان خداییچون به فرمان خدا از همه کس دل نربایی؟

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Pərakəndə şeir 304

طبیب پست فطرت خلق را رنجور می خواهدگدای دوربین فرزند خود را کور می خواهد

Saib Təbrizi1 dəq
Pərakəndə şeir 332

برو ای غیر به ما داغ محبت مفروشاین زر قلب به کار همه کس نتوان کرد

Saib Təbrizi1 dəq
Qəzəl 395

به جوش آورد باد نوبهاران خون عالم رااگر چون غنچه از اهل دلی، دریاب این دم را

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 697

افسردگی است چاره دل دردمند راخاکسترست بستر راحت سپند را

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 763

عالم ختن شد از قلم مشکسود ماجای ترحم است به زخم حسود ما

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1053

حاصل شمشیر برق از کشت ما خون خوردن استباد دستی خرمن ما را دعای جوشن است

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1060

در بیابانی که خارش تشنه خون خوردن استپای در دامن کشیدن گل به دامن کردن است

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1227

پشتم از بار گنه بر یکدگر خواهد شکستعاقبت این شاخ از جوش ثمر خواهد شکست

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1229

باده خون مرده را ریحان کند در زیر پوستاستخوان را پنجه مرجان کند در زیر پوست

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 1254

لاله ای جز داغ در صحرای امکان نیست نیستسنبل این باغ جز خواب پریشان نیست نیست

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1266

کوچه گرد بیخودی را خانمان در کار نیستشاهباز لامکان را آشیان در کار نیست

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 1267

کوچه گرد بیخودی را خانمان در کار نیستشاهباز لامکان را آشیان در کار نیست

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 1297

روزی دل جز شکست از یار شوخ و شنگ نیستقسمت دیوانه از طفلان به غیر از سنگ نیست

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1298

عشق را حاجت به زور بازوی اقبال نیستفتح اقلیم قفس جز در شکست بال نیست

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1299

بار بر مجنون ما جمعیت اطفال نیستخانه آیینه تنگ از کثرت تمثال نیست

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 1300

صبر بر زخم گرانسنگ ملامت سهل نیستتوتیا گشتن به زیر کوه طاقت سهل نیست

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 1335

پاس یک بیدار دل گردون بد گوهر نداشتنور بینش با هزاران دیده اختر نداشت

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 1336

قامتت خم گشت و پشتت بار طاعت برنداشتچهره بی شرمیت رنگ خجالت برنداشت

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1356

برق چون ابر بهار از کشت من گریان گذشتسیل گردآلود خجلت زین ده ویران گذشت

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1363

پیش خط تازه آن سرو بستان بهشتاز سیه پیران بود در دیده ریحان بهشت

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1378

قطره خونی شد از دست نگارینش چکیدبس که از دستم به ناز آن نازنین دل را گرفت

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1387

زان دهن انگشتر زنهار می باید گرفتبعد ازان مهر از لب اظهار می باید گرفت

Saib TəbriziQəzəl2 dəq