Şeir
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
یا غمم را شمار بایستییا جهان غمگسار بایستی
Qəzəl 6981نمی آید از من دگر بردباریدو دست من و دامن بی قراری
Qəzəl 6984تا چند مرا از خود ای دوست جدا داری؟من هیچ نمی گویم، آخر تو روا داری؟
Qəzəl 6989کشتی تن را شکستم یللیاز حجاب بحر رستم یللی
Qəzəl 6990پا به ادب نه که زخم خار نیابیبار به دلها منه که بار نیابی
Qəzəl 6991مرکز عیش است آن دهان که تو داریعمر دوباره است آن لبان که تو داری
Qəzəl 6992ای از خراباتت زمین دُرد ته پیمانهایدر پای شمعت آسمان پرسوخته پروانهای
Qəzəl 6995دارد از خط گل رخسار تو فرمان خداییچون به فرمان خدا از همه کس دل نربایی؟
Pərakəndə şeir 304طبیب پست فطرت خلق را رنجور می خواهدگدای دوربین فرزند خود را کور می خواهد
Pərakəndə şeir 332برو ای غیر به ما داغ محبت مفروشاین زر قلب به کار همه کس نتوان کرد
Qəzəl 395به جوش آورد باد نوبهاران خون عالم رااگر چون غنچه از اهل دلی، دریاب این دم را
Qəzəl 697افسردگی است چاره دل دردمند راخاکسترست بستر راحت سپند را
Qəzəl 763عالم ختن شد از قلم مشکسود ماجای ترحم است به زخم حسود ما
Qəzəl 1053حاصل شمشیر برق از کشت ما خون خوردن استباد دستی خرمن ما را دعای جوشن است
Qəzəl 1060در بیابانی که خارش تشنه خون خوردن استپای در دامن کشیدن گل به دامن کردن است
Qəzəl 1227پشتم از بار گنه بر یکدگر خواهد شکستعاقبت این شاخ از جوش ثمر خواهد شکست
Qəzəl 1229باده خون مرده را ریحان کند در زیر پوستاستخوان را پنجه مرجان کند در زیر پوست
Qəzəl 1254لاله ای جز داغ در صحرای امکان نیست نیستسنبل این باغ جز خواب پریشان نیست نیست
Qəzəl 1266کوچه گرد بیخودی را خانمان در کار نیستشاهباز لامکان را آشیان در کار نیست
Qəzəl 1267کوچه گرد بیخودی را خانمان در کار نیستشاهباز لامکان را آشیان در کار نیست
Qəzəl 1297روزی دل جز شکست از یار شوخ و شنگ نیستقسمت دیوانه از طفلان به غیر از سنگ نیست
Qəzəl 1298عشق را حاجت به زور بازوی اقبال نیستفتح اقلیم قفس جز در شکست بال نیست
Qəzəl 1299بار بر مجنون ما جمعیت اطفال نیستخانه آیینه تنگ از کثرت تمثال نیست
Qəzəl 1300صبر بر زخم گرانسنگ ملامت سهل نیستتوتیا گشتن به زیر کوه طاقت سهل نیست
Qəzəl 1335پاس یک بیدار دل گردون بد گوهر نداشتنور بینش با هزاران دیده اختر نداشت
Qəzəl 1336قامتت خم گشت و پشتت بار طاعت برنداشتچهره بی شرمیت رنگ خجالت برنداشت
Qəzəl 1356برق چون ابر بهار از کشت من گریان گذشتسیل گردآلود خجلت زین ده ویران گذشت
Qəzəl 1363پیش خط تازه آن سرو بستان بهشتاز سیه پیران بود در دیده ریحان بهشت
Qəzəl 1378قطره خونی شد از دست نگارینش چکیدبس که از دستم به ناز آن نازنین دل را گرفت
Qəzəl 1387زان دهن انگشتر زنهار می باید گرفتبعد ازان مهر از لب اظهار می باید گرفت