Qəzəl 3410

من که دارم که گلم بر سر بالین ریزد؟قطره ای چند مگر دیده خونین ریزد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3430

اگر آن غمزه خونریز مصور می‌شدآب آیینه چو شمشیر به جوهر می‌شد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3435

ساقی بزم اگر آن دلبر رعنا باشددور اول همه را نشأه دوبالا باشد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3455

هرکه را چشم بر آن گوشه ابرو باشددلش آویخته پیوسته به یک مو باشد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3459

ظاهر و باطن مردان به صفا می باشدپشت این آینه ها روی نما می باشد

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 3478

دلش از گریه من رنگ نمی گرداندکوه را سیل گرانسنگ نمی گرداند

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3479

خویش را گر ز خور و خواب توانی گذراندکشتی خود سبک از آب توانی گذراند

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3481

حسرت عمر، مرا در دل افگار بماندرفت سیلاب به دریا و خس و خار بماند

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3482

چهره ات شمع فروزان شده را می ماندکاکلت دود پریشان شده را می ماند

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 3498

با لب تشنه جگر سر به سرابم دادندآتشم را ننشاندند و به آبم دادند

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3508

روشنائی که درین دایره صاحب دیدندهمه چون شبنم گل آینه خورشیدند

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 3509

به کمان پشت و به شمشیر دهن بخشیدندسینه گرم چو خورشید به من بخشیدند

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3515

گوشه گیران که ز ایام کناری دارندهمچو صیاد کمینگاه شکاری دارند

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3522

جرم یوسف به چه تقریب عزیزان بخشند؟بیگناهی گنهی نیست که آسان بخشند

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3525

چون نفس زیر فلک دل به هوس راست کند؟زیر سرپوش، چراغی چه نفس راست کند؟

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3531

در صدف چشم محال است گهر باز کندگره از دیده پوشیده سفر باز کند

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3540

چرخ هرچند دل اهل هنر را شکندچون خریدار که رسم است گهر را شکند

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3561

حاصل عمر زخود بیخبران آه بودهرکه از خویشتن آگاه شد آگاه بود

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3585

کل به خون غوطه خورد جزو چو افگار شوددایه پرهیز کند طفل چو بیمار شود

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3596

حرص را تشنگی افزون به زر و مال شودچشم آیینه کجا سیر ز تمثال شود؟

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3600

در سر زلف تو مجنون دل فرزانه شودهرکه پیوست به این سلسله دیوانه شود

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 3602

مانع شور جنون سلسله پا نشودسیل را موج عنان تاب ز دریا نشود

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3603

چهره شوخ به یک رنگ مصور نشودعکس روی تو در آیینه مکرر نشود

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3615

حسن از دیدن خود بر سر بیداد آیدکار شمشیر ز آیینه فولاد آید

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3617

بر سر حرف، گر آن چشم فسون ساز آیدبا نفس سوختگی سرمه به آواز آید

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3626

از لب خلق دم باد خزان می‌آیدبوی کافور ازین مرده‌دلان می‌آید

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3661

گل عذار تو از درد نیمرنگ مباد!به خنده تو ز تبخاله جای تنگ مباد!

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3670

قبا ز شرم بر آن سیمتن نمی چسبدکه شمع را به بدن پیرهن نمی چسبد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3681

ز بردباری من موج می شود لنگرز خاکساری من صدر آستان گردد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 3686

حجاب پرده چشم پرآب می‌گرددوگرنه دلبر ما بی‌نقاب می‌گردد

Saib TəbriziQəzəl1 dəq