Şeir
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
Köhnəlikdir – dedi – bozbaşla qutab, bəziləri,Bağladı xeyli bu mənada kitab, bəziləri.
Qitə 1در این زمانه عطا و کرم مخواه از کسچرا که نقش کرم بی ثبات شد چون یخ
Müfrəd 5لبی که لب ز دعا بست بسته شد در اوسری که سجده ندانست خاک بر سر او
Qəzəl 70نه من از تنگی دام است که در فریادممی بنالم که بسر وقت رسد صیادم
Rübai 97یک رنج تحمل کنی از صد برهیچون نیک شوی ز صحبت بد برهی
Sən piri-cəhandidəsən, ey Seyyidi-sərkarSən piri-cəhandidəsən, ey Seyyidi-sərkar,Məndən çək əlin, eylə gilən pir ilə rəftar!
Qoca Şərqə günəş doğurYalnız dünən dənizlərin ağır toplu gəmiləriSahillərə lövbər saldı.
Ana torpaqAna torpaq, ana torpaq!Dilə gəldi sazım yenə.
Tökülmüş hər tərəf zülfi-siyahın mişkbulənmişTökülmüş hər tərəf zülfi-siyahın mişkbulənmiş,Pərişanlıq görüb badi-səbadən tündxulənmiş.
Deyirdim ki, bir dahaDeyirdim ki, bir dahazəng etmərəm sənə mən,
Mənim taleyimi yazan ayrıdıSənə neyləmişəm it cənabları,qızışıb hürürsən məni görəndə.
Ey pəri, divanə boldum sən gedəndən bərlü mənEy pəri, divanə boldum sən gedəndən bərlü mən,Əqlidən namid boldum sən gedəndən bərlü mən.
Vətən mənə əl elədiDünya gəzdim, yüz-yüz şəhər dolandım,Bir tüstülü rxağından doymadım.
Mustafa fəxri-cəhan, sən həmdəmiMustafa fəxri-cəhan, sən həmdəmi,Zatunuz həm ləhmi anın həmdəmi.
Qəzəl 6605Şərabın şəbnəmi düşmüş mənə bir lalə gətir,Doldurub mey qədəhin, könlümü sən halə gətir.
Rübai 131Ömrümün bağında becərildi qəm,Qalmadı nə sərvim, nə də ki, laləm.
Qəzəl 256کمان مهر ترا چرخ چنبری نکشدفروغ روی ترا جرم مشتری نکشد
Rübai 14Əcəm, türk, ərəbin sənsən rəhbəri,Yüksəlir hər kəsin sənlə hünəri.
Şol dem ki yârdan câna göz değdi sanasızŞol dem ki yârdan câna göz değdi sanasızKim nâgehin kamışlığa köz değdi sanasız
Xosrov və Şirin, fəsil 66Xosrov bilirdi ki, həmişə ŞapurŞirinin dərdini yaxşı ovudur.
Ənisül-arifin, 13هر کرا دلق ریا در بر بوداز سگان کوی واپس تر بود
Qəzəl 68گر به می تشنه شود آن لب باریک مزاجنوش کن شربت ماء العنب از جام زجاج
Qəsidə 134آن کجا کاوس کرد او نیت جادوستانوان کجا محمود کرد او نیت هندوستان
Bir gecə hicran cəzasıyçün əgər məhşər günüBir gecə hicran cəzasıyçün əgər məhşər günüAlmaram ərz etsələr yüz hurü qılmani mənə.
Rübai 31زان روز که چشم من به رویت نگریستنگذشت شبی که در غمت خون نگریست
Yoxdur əzizimBiri ac, o biri toxdur, əzizim,Çox da od çox yerdə çoxdur, əzizim,
Canandı, bir də mən, gecə on bir tamam idiCanandı, bir də mən, gecə on bir tamam idi,Gizli deyib danışmağa əsli məqam idi.
Gəl deməGəl demə, “Sevgilim unudub məni,Yurdumu, yuvamı aramaz oldu”.
Qitə 2صابرا نامهٔ گرامی توروح افسرده را روان بخشد
Rübai 6تا واهمه را ز دل نکردیم به دراین راه خطرناک نرفتیم به سر