Şeir
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
Gər oldu mənim canıma canan varis,Zahid, ola iymanuva şeytan varis,
Dünya dinləyirCılızlar ölümü anıb inləyir,Ərdəmli oğullar onu önləyir,
Qəzəl 42نیک بدعهد گشت یار این بارسخت سست است شکل کار این بار
Keçən şəb, Nuriya, könlüm pərişan oldu, bildinmi?Keçən şəb, Nuriya, könlüm pərişan oldu, bildinmi?Mənə vəsli-nigarım döndü hicran oldu, bildinmi?
Qəzəl 5287Bircə köynək olmuşam mən yenə də yardan uzaq,İndi gör mən hardayam, eh, düşmüşəm hardan uzaq?
Rübai 300Gördüm dostlarımı bir-bir dünyada,Yoxladım onlan kənddə, obada.
Qəzəl 870گلا، عنان عزیمت به بوستان چه دهی؟بتا، تعلق خاطر به سرو وبان چه دهی؟
Qəzəl 243Sənin qəminlə, gülüm, biqərar olubdur dil,Bu qəmli könlümün halından olma gəl qafil.
İrürse gerek ışk eri ışkın sine bârîİrürse gerek ışk eri ışkın sine bârîBu da'vîye inanmaz isen gel sine bârî
Qəzəl 187شکی نماند که جز دوست در جهان کس نیستمعینست که پیدا و در نهان کس نیست
Qəzəl 259بر گل از عنبر تر نقطه سودا زدهایآتشی در جگر لاله حمرا زدهای
Qitə 110اکنون دهند خصمان ای شاه کام توواکنون کنند جان جهان را بنام تو
Ol zülfdən olmaz dili-bimar xilasOl zülfdən olmaz dili-bimar xilas,Zəncirdən olmaz bu giriftar xilas,
Ölümün ən gözəliOğulun borcu ulus qədrini bilməkdir, oğul,Ölümün ən gözəli yurd üçün ölməkdir, oğul!
Qəzəl 45شمع دل را شب هجران تو سر سوخته اممرغ جان را گه سودای تو پر سوخته ام
Saldı hicran oduna ol büti-məhparə məniSaldı hicran oduna ol büti-məhparə məni,Eylədi zülfütək hicridə günü qarə məni.
Qəzəl 5414جسم خاکی را زغفلت چند معماری کنمچند اوقات گرامی صرف گلکاری کنم
Rübai 318Təkəbbür göstərib, fəxr etmə, aman,Təkəbbürlə çatmaz murada insan.
Qəzəl 876گر چه در کوی وفا جا نگرفتی و سراییما نبردیم ز کوی طلبت رخت به جایی
Qəzəl 244Göz könüldən, qəlb gözdən çox, inan, istər səni,Qəlb gözdən, göz könüldən hər zaman istər səni.
Lutf eyle vü aç sâ'id ile sâkı bu giceLutf eyle vü aç sâ'id ile sâkı bu giceAndan tolu sun bize ayah sâkî bu gice
Qəzəl 192چو رویت تازه گل در بوستان نیستچو مویت سنبلی بر ارغوان نیست
Qəzəl 261دلیل صبح سعادت، محمد عربیچراغ شام قیامت، محمد عربی
Qitə 136شاه زمینی و پادشاه زمانیجز بفریدون با هیچ خلق نمانی
Gəldim, gördüm ki, bağdə yarım yoxGəldim, gördüm ki, bağdə yarım yox,Getdim, bildim ki, onda dildarım yox,
“Ocaqdaşlarım” kitabıBu kitab toplusudur illətimin,Yurdumun ruhuna hopmuş yasıdır!
Qəzəl 56داد دلم به دست غم طره دلربای توبرد به عرض بوسه جان عارض جانفزای تو
Bir qələm qaşlı nigarın qəmi lal etdi məniBir qələm qaşlı nigarın qəmi lal etdi məni,Xəm qılıb qəddimi, manəndi-hilal etdi məni.
Qəzəl 5475ما کجا دست آشنا با مهره گل میکنیممشورت چون غنچه با سی پاره دل میکنیم
Qitə 30گفتم ای دل بهر دربان جلالنعل اسب از تاج دانائی فرست