Şeir
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
اگر نوبهاری ببینیم بازکه بر سبزه زاری نشینیم باز
Xəm qədilə ağılaram ol türreyi-tərrarsızXəm qədilə ağılaram ol türreyi-tərrarsız,Gərçi derlər çəngdən çıxmaz tərənnüm tarsız.
Zülfüne düşen elbette güm-râh olısardurZülfüne düşen elbette güm-râh olısardurİşi dün ü gün nâleyile âh olısardur
Pərakəndə şeir 593تا چو سرزلف صد شکست نیابیدامن معشوق را به دست نیابی
Qəzəl 74سر و زر کو که منت یارم جستفرصت آمدنت یارم جست
Qəzəl 419بیا، که صفهٔ ما بوریای میکده بسبه خورخانه نسیم هوای میکده بس
Rəhrövi-irfanə bəsdir sağərü saqi dəlilRəhrövi-irfanə bəsdir sağərü saqi dəlilKim, məhü xürşiddən bulmuş təmənnasın Xəlil.
Hattunı komagıl ki yâd ohıyaHattunı komagıl ki yâd ohıyaŞuna gösder ki bin bir ad ohıya
Pərakəndə şeir 600خود را به عشق کم ز خودی متهم مکنآیینه هست، بر نگه خود ستم مکن
Qəzəl 85آنها که محققان راهنددر مسند فقر پادشاهند
Qəzəl 424دمشق فتنه شد بغداد و توفان بلا آبشبه چشم من ز هجر آنکه بیما میبرد خوابش
Nə xoşdur əldə gülgun cam, başda eşq sevdasi1Nə xoşdur əldə gülgun cam, başda eşq sevdasi,
Gelün ki bâdeyi şimdi sizünle nûş idelümGelün ki bâdeyi şimdi sizünle nûş idelümNice firâk ile gündüz giçe hurûş idelüm
Pərakəndə şeir 608می به جامم می کند چشم خمارآلود توگل به طرحم می دهد روی بهارآلود تو
Qəzəl 86با او دلم به مهر و محبت نشانه بودسیمرغ وصل را دل و جان آشیانه بود
Qəzəl 425نسپردم از خرابی دل خود به چشم مستشور زانکه میسپردم در حال میشکستش
Səfheyi-çöhreyi-al üzrə səvadi-xəti-yarSəfheyi-çöhreyi-al üzrə səvadi-xəti-yar,Dili-pürxünimin ayinəsinə saldı qübar.
Gözümden ahan yaşları hûn-âbe sanasınGözümden ahan yaşları hûn-âbe sanasınDöndi bu yüregümdeki hûn âba sanasın
Qəzəl 617اگر چه عشق به ظاهر خراب کرد مراز روی گرم، پر از آفتاب کرد مرا
Qəzəl 87طریق عشق رهبر برنتابدجفای دوست داور برنتابد
Qəzəl 430چو نام او همی گویی به نام خود قلم در کشورش دانستهای، زنهار! خامش باش و دم درکش
Pərişan halin oldum, sormadın hali-pərişanımPərişan halin oldum, sormadın hali-pərişanım,Qəmindən dərdə düşdüm, qılmadın tədbiri-dərmanım,
Gel k'ayağun tozma fidâ ola cân-ı cânGel k'ayağun tozma fidâ ola cân-ı cânBin cân vir degül ki fidâdur cihân-ı cân
Pərakəndə şeir 628به تنهایی گل از وصل گلستان می توان چیدنکه بی شرمی است گل در پیش چشم باغبان چیدن
Qəzəl 96عشق تو چون درآید شور از جهان برآیددلها در آتش افتد دود از میان برآید
Qəzəl 431دلا، دگر قدم از کوی دوست بازمکشکنون که قبله گرفتی سر از نماز مکش
Aşiyani-mürği-dil zülfi-pərişanındırAşiyani-mürği-dil zülfi-pərişanındadır,Qanda olsam, ey pəri, könlüm sənin yanındadır.
Kılur gîgûsı içinde hezâr câdû kemînKılur gîgûsı içinde hezâr câdû kemînTemâmını niçe diye çü dil dimeye kemin
Pərakəndə şeir 650از کجی ناخنه دیده انور گردیراست شو راست که سرو لب کوثر گردی
Qəzəl 101عشاق بجز یارِ سرانداز نخواهندخوبان بجز از عاشق جانباز نخواهند