Şeir
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
سبزه خط دود از آن رخسار آتشناک کرددیده آیینه را جوهر پر از خاشاک کرد
Qəzəl 2367خاطر جمع مرا پیری پریشان حال کردتار و پود هستیم را رشته آمال کرد
Qəzəl 2381آه سردی ناتوانان را به فریاد آوردباد چون شیر این نیستان را به فریاد آورد
Qəzəl 2390می برون زان چهره شاداب گل می آورداز زمین پاک بیرون آب گل می آورد
Qəzəl 2441نقطه خال لبت خط بر سویدا میکشددر گوشت حلقه در گوش ثریا میکشد
Qəzəl 2443عشق یکسان ناز درویش و توانگر میکشداین ترازو سنگ و گوهر را برابر میکشد
Qəzəl 2466از هجوم اشک دل در چشم خونپالا نمانددر قفس از جوش گل از بهر بلبل جا نماند
Qəzəl 2519رخنه سیل اشک من در سد اسکندر کندخون گرمم ریشه در فولاد چون جوهر کند
Qəzəl 2529صحبت روشن ضمیران جسمها را جان کندکوه را برق تجلی آتشین جولان کند
Qəzəl 2530دیده پرخون من گر این چنین طوفان کندپنجه خورشید را سرپنجه مرجان کند
Qəzəl 2548آن که از اوضاع خود دایم شکایت میکندخاطر دشمن فزون از خود رعایت میکند
Qəzəl 2560نفس را مطلق عنان رزق فراوان میکندتوسن سرکش چو میدان یافت طوفان میکند
Qəzəl 2586گوشه گیران در سخاوت بی نظیر عالمندچون دعا با دست خالی دستگیر عالمند
Qəzəl 2590هر که خود را بشکند در دیده هایش جا کنندهر که گردد حلقه، بر رویش در دل وا کنند
Qəzəl 2595Hanı məcnunluq, mənə dünyanı meydan eləyə,Oynayam bir körpətək, el səngibaran eləyə.
Qəzəl 2627آبروی کعبه گر از چشمه زمزم بودکعبه دل را صفا از دیده پرنم بود
Qəzəl 2628خنده سوفار با دلگیری پیکان بودنیست ممکن آدمیزاد از دو سر خندان بود
Qəzəl 2633مطرب از خود داشت جوش سینه گلهای باغناله بلبل درین بستانسرا بیگانه بود
Qəzəl 2667هر سبکمغزی که غافل شد ز دل باطل شودکاه چون بیدانه گردد خرجِ آب و گِل شود
Qəzəl 2682عیب پاکان زود بر مردم هویدا میشوددر میان شیر خالص موی رسوا میشود
Qəzəl 2688آن لب رنگینسخن بیخواست گویا میشودغنچه چون افتاد بازیگوش خود وامیشود
Qəzəl 2693هر که را غمخوار گردی غمگسارت می شودپرده بر هر کس که پوشی پرده دارت می شود
Qəzəl 2706هستی ظاهر حجاب قرب یزدان می شودذره اینجا پرده خورشید تابان می شود
Qəzəl 2709گر ز ریحان خواب بیدردان به سامان می شودخواب من آشفته زان خط چو ریحان می شود؟
Qəzəl 2711کار ما از ساغر پرمی به سامان می شودمجلس ما از گل ابری گلستان می شود
Qəzəl 2734کی به عاشق بوسه آن لعل لب میگون دهد؟نیست ممکن گوهر شاداب نم بیرون دهد
Qəzəl 2752وقت مجنون خوش که پا در دامن صحرا کشیددر سواد اعظم چشم غزالان واکشید
Qəzəl 2760می به رغم عالم پرشور می باید کشیدغم چو زور آرد می پرزور می باید کشید
Qəzəl 2771روز روشن می کند چون لاله می دل را سیاهدر شب تاریک باید باده روشن کشید
Qəzəl 2825اگر از پرده زلف سیه رویش عیان گرددجهان از خنده برق تجلی گلستان گردد