Qəzəl 1253

خط سبز از صفحه عارض ستردن خوب نیستآیه حرمت به آب تیغ شستن خوب نیست

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 1259

توبه همصحبتان بر خاطر ما بار نیستراه امن بیخودی را کاروان در کار نیست

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 1261

عشقبازی کار هر حلاج دعوی دار نیستهر کمانی در خور طاق بلنددار نیست

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1277

فکر جانسوز مرا یک نقطه بی انداز نیستیک سپند بزم من بی شعله آواز نیست

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1282

حاصل دنیای فانی جز غم و تشویش نیستمد عمر جاودانش آه حسرت بیش نیست

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1286

آسمان در چشم ما دود و بخاری بیش نیستسر به سر روی زمین مشت غباری بیش نیست

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 1314

پیچ و تاب آن کمر با موی آتش دیده نیستمصرع پیچیده زلف این قدر پیچیده نیست

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1322

غفلت تر دامنان را حاجت پیمانه نیستچشم خواب آلود نرگس گوش بر افسانه نیست

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1324

زان لب شیرین که در هر گوشه صد فرهاد داشتبوسه ای برد از میان ساغر که صد فریاد داشت

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1331

از پر سیمرغ اگر دست حمایت زال داشتاز غم عالم مرا هم عشق فارغبال داشت

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1332

تا دل از یاد تو می در ساغر اندیشه داشتهر حبابی را که می دیدم پری در شیشه داشت

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1333

شب که مجلس روشنی از طلعت جانانه داشتشمع پیش چشم دست از شهپر پروانه داشت

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 1338

جان و دل را رایگان آن دشمن جان برنداشتدین و ایمان را به هیچ آن نامسلمان برنداشت

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1339

یاد ایامم که در تن جان ما منزل نداشتموجه مطلق عنان ما غم ساحل نداشت

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1347

در بهار نوجوانی هر که از صهبا گذشتبی توقف می تواند از سر دنیا گذشت

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1349

می توان با همت سرشار از دنیا گذشتموج با این شهپر توفیق از دریا گذشت

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1350

همچو برق از عالم اسباب می باید گذشتزین خراب آباد چون سیلاب می باید گذشت

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 1362

از سودا آفرینش دل مکدر بازگشتبا دهان خشک ازین ظلمت سکندر بازگشت

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1373

هر که عبرت حاصل از اوضاع دنیا کرد و رفتیوسف خود را درین بازار پیدا کرد و رفت

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 1380

زنگ خط آیینه رخسار جانان را گرفتسبزه بیگانه آخر این گلستان را گرفت

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 1381

دامن فرصت دل بیتاب نتواند گرفتمشت خاکی پیش این سیلاب نتواند گرفت

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1388

وقت خط کام از لب چون نوش می باید گرفتدرد این میخانه را سرجوش می باید گرفت

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 1408

غزالان را ز وحشت باز دارد دیدن چشمتبه چرخ آرد زمین را چون فلک گردیدن چشمت

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1417

قد موزون تو روزی که به جولان برخاستهر که را بود دلی، از سر ایمان برخاست

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1428

از زمین اوج گرفته است غباری که مراستایمن از سیلی موج است کناری که مراست

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 1439

صیقل روح و طباشیر جگر مهتاب استجام شیری که برد دل ز شکر مهتاب است

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1445

هر که از درد طلب شکوه کند نامردستعشق دردی است که درمان هزاران دردست

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1451

دوری راه طلب بر دل کاهل بارستبر دل گرمروان، دیدن منزل بارست

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1480

سبزی نه فلک از چشم گهربار دل استآب این مزرعه از دیده بیدار دل است

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 1493

خلوت فکر، پریخانه خاموشان استگفتگو ابجد طفلانه خاموشان است

Saib TəbriziQəzəl2 dəq