Qəzəl 1505

Bir söz ümmanı coşar dalğalı sinəmdə mənim,Dünyaca məna yatır susduğum hər dəmdə mənim.

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 1516

بند و زندان گرامی گهران از جاه استیوسف ما به عزیزی چو رسد در چاه است

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1520

که به سیب ذقنش چشم هوس دوخته است؟که سهیل (از) عرق شرم برافروخته است

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1532

از شکر خنده ات آتش به جهان افتاده استاین چه شورست که در عالم جان افتاده است؟

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1539

دل شب وصل تو از صبح مکدر شده استعیش من تلخ ازین قند مکرر شده است

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1555

فلک پیر بسی مرگ جوانان دیده استاین کمان پشت سر تیر فراوان دیده است

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1560

نفس باد بهاران چمن آرای خوشی استسایه ابر عجب دام تماشای خوشی است

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1566

نغمه‌ها گرچه مخالف بود، آواز یکی استپرده هر چند که بسیار شود، ساز یکی است

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1575

سرو را سرکشی از بار ز بی پروایی استحاصل دست فشاندن به ثمر رعنایی است

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1580

پاک شد دل چو به آن آینه سیما پیوستسیل ناصاف نماند چو به دریا پیوست

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1593

آه کز اهل محبت اثری پیدا نیستزآنهمه سوخته جانان شرری پیدا نیست

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1602

در سیه خانه افلاک، دل روشن نیستاخگری در ته خاکستر این گلخن نیست

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 1603

گرچه نم در جگر و در دل تنگم خون نیستمژه ام چشم به راه مدد جیحون نیست

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1604

Görmədim bir gözəli eşqə giriftar deyil,Hüsnünə Misridə kim var ki, xiridar deyil?

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 1616

بی لب ساغر می دیده خونپالا داشتخم دلی پر گله از سرکشی مینا داشت

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1617

از زر و سیم جهان پاس نظر باید داشتدل به چیزی مگذارید که برباید داشت

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1630

از سر خرده جان، سخت دلیرانه گذشتآفرین باد به پروانه که مردانه گذشت

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 1640

پرده از راز من گوشه نشین ساز گرفتبرق در خرمنم از شعله آواز گرفت

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1641

بر روی تو صفا از خط شبرنگ گرفتآخر این آینه خوش صیقلی از رنگ گرفت

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1646

بنفشه پیش خطت قفل بر زبان انداختگهر ز شرم لبت سنگ در دهان انداخت

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1674

خوشا سری که ز تدبیر عقل نومیدستکه سال و ماه به دیوانه سر به سر عیدست

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1694

تن آهنین و نفس گرم و دل رمیده خوش استسپند مضطرب و مجمر آرمیده خوش است

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1702

ز خود برآ که سر کوی یار نزدیک استقرارگاه دل بیقرار نزدیک است

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 1704

گرهگشای دل تنگ نغمه چنگ استسهیل سیب زنخدان شراب گلرنگ است

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1705

جهان به راه شناسان دیده ور تنگ استفضای بادیه بر چشم راهبر تنگ است

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1715

سحاب گرد کدورت شراب صبحدم استنشاط روی زمین در رکاب صبحدم است

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1738

رکاب عزم تو در دست خواب سنگین استوگرنه توسن فرصت همیشه در زین است

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 1768

شدم غبار و همان خارخار من باقی استتوجه چمن آرا به این چمن باقی است

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1785

کدام زهره جبین گوشه نقاب شکست؟که رعشه ساغر زرین آفتاب شکست

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 1787

دل از مشاهده آن خط سیاه شکستفغان که پشت مرا گرد این سپاه شکست

Saib TəbriziQəzəl2 dəq