Şeir
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
نه از گل می گشاید دل، نه از گلزار عاشق راکه باغ دلگشایی نیست غیر از یار عاشق را
Pərakəndə şeir 386دل به خال تو عبث چشم طمع دوخته بودمشک این نافه سراسر جگر سوخته بود
Qəzəl 386سفیدی های مو بیدار کی سازد سیه دل را؟که گلبانگ رحیل افسانه خواب است غافل را
Qəzəl 393ز ارباب تجرد نیست بر دل بار عالم راسبکروحی فزون از حمل عیسی گشت مریم را
Pərakəndə şeir 395اول به ظالمان اثر ظلم می رسدپیش از هدف همیشه کمان ناله می کند
Pərakəndə şeir 397این ناقصان که فخر به انساب می کنندپس پس سفر چو طفل رسن تاب می کنند
Pərakəndə şeir 400خطت ز پیش چشم سوادم نمی روددلسوزی رخ تو ز یادم نمی رود
Pərakəndə şeir 403آنجا که عارض تو ز می لاله گون شوددر دیده رشته های نگه جوی خون شود
Pərakəndə şeir 406از خواب، چشم شوخ تو سنگین نمی شوددر زیر ابر برق به تمکین نمی شود
Qəzəl 405چه داند آن ستمگر قدر دل های پریشان را؟که سازد طفل بازیگوش کاغذباد قرآن را
Pərakəndə şeir 409آیینه ات ز چشم بدان بی صفا شده استخاکستر سپند، جلای تو می دهد
Qəzəl 409ز منع افزون شود شوق گرستن بی قراران راکه افزاید رسایی از گره در رشته باران را
Pərakəndə şeir 412به جای قطره باران به کشت طالع ماز آسمان ستم پیشه مور می آید
Qəzəl 413نسازد رویگردان کثرت لشکر دلیران رانیستان مانع از جولان جرأت نیست شیران را
Pərakəndə şeir 417رونق ز لاله زار تو خط سیاه برداین هاله روشنی ز شبستان ماه برد
Pərakəndə şeir 418گفتار او غم از دل ناکام می برداین قند سوده تلخی بادام می برد
Pərakəndə şeir 419تا چند ناگواری از اندازه بگذرد؟اوقات در شکنجه خمیازه بگذرد
Pərakəndə şeir 421کی دیدمش که گریه سر حرف وا نکرد؟رنگ شکسته راز دلم برملا نکرد
Qəzəl 422به چشم کم مبین ای کج نظر دلهای پر خون راکه ناز خیمه لیلی است در سر، داغ مجنون را
Pərakəndə şeir 425آخر غبار خط تو گرد کساد شدجوهر به چشم آینه موی زیاد شد
Pərakəndə şeir 427بال و پر محیط ز موج آشکاره شدگردد یکی هزار چو دل پاره پاره شد
Pərakəndə şeir 432این ریش پروران که گرفتار شانه اندغافل که صد خدنگ بلا را نشانه اند
Qəzəl 439ز اسرار حقیقت بهره ور کن عشقبازی رابه طفلان واگذار این ابجد عشق مجازی را
Pərakəndə şeir 444جویای تو آسودگی از مرگ نبینددر خاک، طلبکار تو از پا ننشیند
Pərakəndə şeir 445تا صدق طلب خضر من آبله پا بودهر موجه ای از ریگ روان قبله نما بود
Pərakəndə şeir 448کدام شوخ که با من سر عتاب ندارد؟کدام گوشه که چشمم گلی در آب ندارد؟
Pərakəndə şeir 449عجب نباشد اگر دل ز آسمان بگریزدکه تیر راست رو از صحبت کمان بگریزد
Qəzəl 448زر و سیم جهان در پرده دارد عمر کاهی رابه قدر فلس باشد خار زیر پوست ماهی را
Pərakəndə şeir 456نه هر دل جای سودای تو باشددلی کز جا رود جای تو باشد
Pərakəndə şeir 460آشیان بلبلان پر گل شد از جوش بهارخوش وصالی قسمت بلبل شد از جوش بهار