Şeir
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
تلخ شد عشرتم آن لعل شکربار کجاست؟دلم از کار شد آن غمزه پر کار کجاست؟
Qəzəl 1431قانع از صاف به دردست دماغی که مراستروغن از ریگ کند جذب، چراغی که مراست
Qəzəl 1442میوه و تخم و گل عالم امکان پوچ استسر به سر دانه این مزرع ویران پوچ است
Qəzəl 1447مستی حسن، هم از ساغر سرشار خودستباده لعلیش از لعل گهربار خودست
Qəzəl 1454از شکر چاشنی ناله نی بیشترستاینقدر حسن گلوسوز کجا با شکرست؟
Qəzəl 1456در ره عشق که در هر قدمش صد خطرستدیده آبله را هر مژه از نیشترست
Qəzəl 1462لب لعلت ز می ناب رباینده ترستچشم مخمور تو از خواب رباینده ترست
Qəzəl 1463به تماشای تو از هر مژه راه دگرستهر بن موی کمینگاه نگاه دگرست
Qəzəl 1469زاده بد گهر از پاک گهر ممتازستمگس سگ ز مگسهای دگر ممتازست
Qəzəl 1470چون به حیرت زدگان است مرا روی سخنطرف صحبت من صورت دیوار بس است
Qəzəl 1472خواب و بیداری آن نرگس مخمور خوش استاین سرایی است که در بسته و معمور خوش است
Qəzəl 1473ای که قصدت ز سفر یار صداقت کیش استآه ازین راه درازی که ترا در پیش است
Qəzəl 1474نوبهار خط آن غنچه دهن در پیش استدل مجروح مرا سیر ختن در پیش است
Qəzəl 1491کوثر زنده دلی چشم تر مردان استدل پر آبله درج گهر مردان است
Qəzəl 1492دل پر داغ گلستان سحرخیزان استنفس سوخته ریحان سحرخیزان است
Qəzəl 1500این چه لطف است که با یار وفادار من استکه به من همسفر و خانه نگهدار من است
Qəzəl 1501عشق سرمایه تسکین دل زار من استخانه پرداز جهان خانه نگهدار من است
Qəzəl 1507دخل و تحسین بجا باعث احیای من استهر که را درد سخن هست مسیحای من است
Qəzəl 1514در کف هر که بود ساغر می، خاتم ازوستهر که در عالم آب است همه عالم ازوست
Qəzəl 1521خط چرا در لب همچون شکرش سوخته است؟از دم گرم که آب گهرش سوخته است؟
Qəzəl 1527غنچه را چاک به دامن ز گریبان رفته استتا که دیگر به تماشای گلستان رفته است؟
Qəzəl 1535آتشم در جگر از چهره گلرنگ زده استلب لعلش به کبابم نمک سنگ زده است
Qəzəl 1547صحن گلزار ز گل کاسه پر خون شده استلب جو از شفق گل لب میگون شده است
Qəzəl 1561هر طرف می نگری آینه سیمای خوشی استسربرآور ز گریبان که تماشای خوشی است
Qəzəl 1562عالم امنی اگر هست همین بیهوشی استهست اگر جنت در بسته همین خاموشی است
Qəzəl 1564مایه پرورش عالم اسباب یکی استباغ هر چند به صد رنگ بود آب یکی است
Qəzəl 1567لطف و قهر تو به چشم من غمناک یکی استنظر مرحمت و حلقه فتراک یکی است
Qəzəl 1569پیش صاحب نظران درد و دوا هر دو یکی استچشم بیمار و لب روح فزا هر دو یکی است
Qəzəl 1574صبح میخانه نشینان کف دریای می استشفق باده کشان چهره حمرای می است
Qəzəl 1591خاک در کاسه آن سر که در او سودا نیستخار در پرده آن چشم که خونپالانیست