Şeir
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
خط عنبر بار گردی از بهار حسن اوستخضر کمتر سبزه ای از جویبار حسن اوست
Qəzəl 1101تا ز رخ زلف آن بهشتی روی دور انداخته استدست رضوان پرده بر رخسار حور انداخته است
Qəzəl 1108یار راه شِکوهاَم از چین ابرو بسته استپیش این سیلاب آتش را به یک مو بسته است
Qəzəl 1121خاکساری در بلندی ها رسا افتاده استآسمان این پشته را در زیر پا افتاده است
Qəzəl 1144کاو کاو منکران می آرد از چشمش برونعیسی آن شیری که از پستان مریم خورده است
Qəzəl 1168عطر آن گل پیرهن تا در هوا پیچیده استبوی گل دودی است در مغز صبا پیچیده است
Qəzəl 1169هر که چون جوهر ز تیغ یار سر پیچیده استتاروپود عمر را بر یکدگر پیچیده است
Qəzəl 1170شوکت حسن تو بلبل را زبان پیچیده استحیرت سرو تو دست باغبان پیچیده است
Qəzəl 1174بی قراری های جان را چشم تر پوشیده استپیچ و تاب رشته ما را گهر پوشیده است
Qəzəl 1177بحث با جاهل ، نه کارِ مردمِ فرزانه استهر که با اطفال می گردد طرف دیوانه است
Qəzəl 1184دل میان چار عنصر تن به سختی داده ای استدانه در آسیای چار سنگ افتاده ای است
Qəzəl 1186بی اجابت آه مرغ آشیان گم کرده ای استناله بی فریادرس تیر نشان گم کرده ای است
Qəzəl 1193شد چو عالمگیر غفلت، جاهل و دانا یکی استخانه چون تاریک شد بینا و نابینا یکی است
Qəzəl 1198راحت کونین در زیر سر بیگانگی استهست اگر دارالامانی کشور بیگانگی است
Qəzəl 1199چشمم از خواب پریشان، چشمه پر سنبلی استاز دل صد پاره هر مژگان من شاخ گلی است
Qəzəl 1201خاک با این رتبه تمکین، جناب آدمی استچرخ با آن شان و شوکت در رکاب آدمی است
Qəzəl 1202هر دلی کز زلف جانان سر برآرد کشتنی استاز حرم صیدی که پا بیرون گذارد کشتنی است
Qəzəl 1206بی محابا در میان نازکش انداخت دستناخن شاهین ز رشک بهله ای در دل شکست
Qəzəl 1209دل ز وصل دوست طرف آن چشم خون آلود بستدر صدف از اشک نیسان گوهر مقصود بست
Qəzəl 1210خط مشکین تو نقش تازه ای بر کار بستمصحف روی ترا شیرازه از زنار بست
Qəzəl 1219سرنزد از بلبلم هر چند دستانی درستناله ام نگذاشت در گلشن گریبانی درست
Qəzəl 1220عشق بالا دست بر خاک از وجود ما نشستاز گهر گرد یتیمی بر رخ دریا نشست
Qəzəl 1225تا به طرف سر کلاه آن شوخ بی پروا شکستسرکشان را زین شکست افتاد بر دلها شکست
Qəzəl 1226خط سنگین دل بهای لعل جانان را شکستدیده از حق نمک بست و نمکدان را شکست
Qəzəl 1233تیغ بر خورشید خواباند خم ابروی دوستدر کمند آرد صبا را زلف عنبر بوی دوست
Qəzəl 1237بادپیمایی مسلسل همچو آب از بهر چیست؟می رود عمر سبکرو، این شتاب از بهر چیست؟
Qəzəl 1240حسن بی پروا ز شور عندلیبان فارغ استغنچه این باغ، دل خوردن نمی داند که چیست
Qəzəl 1245عارض او در نقاب از دیده گستاخ کیست؟زیر ابر این آفتاب از دیده گستاخ کیست؟
Qəzəl 1252عشق خالص را تلاش دیدن محبوب نیستچون شود درد طلب کامل، کم از مطلوب نیست
Qəzəl 1256صیقل آیینه دل غیر آه سرد نیستهر که را در دل نباشد آه، مرد درد نیست