Aşıq Şenlik
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
“Əlif”dən sürahi alagöz yarım,“Ba” babi cahanda qılmana bənzər.
YaxşıdıBir kəs könül sənə etimad etsə,Biliynən ki, onun zatı yaxşıdı.
QalmadıGüvənmə dünyada dövlətə, vara,Fani dünya bir insana qalmadı.
Faydası nəMənasız, məntiqsiz sözü bilmənin faydası nə?!Az anlayıb, çox söyləyib, gülmənin faydası nə?!
AşıqAbbas:Gəl sənnən imtahan olaq, qəm donun geyin, aşıq,
MəniNədir bilməm qərib aşığın suçu?Məryəm ana olsun sizə duaçı,
Nə diyardadıO nədiki, döyülmədən əkilməz,Şeyda bülbül giribana tökülməz,
BəyimSənsən Qul Şenliyin xoş vəfadarı,Ol səbəbdən gəldim bu yana sarı,
GəlirMillət komutanı Vağarşah ağa,Səbr eylə başına gör nələr gəlir.
Xoş gəldinEy böyük vəsfikar, böyük sənətkar,Qədəm qoydun bu diyara xoş gəldin.
İxtiyarlıqBu dünyanın səfasını sürmədənNə tutdun yaxamı ay ixtiyarlıq.
Mən fağırın xətirinə dəyibdiZinzal dərəsində suyun üstündə,Bir fahişə mən fağıra söyüfdü.
SöylənirCəng etsə cahana salar talanı,El içində aslan kimi dolanı,
MənəmDüşmüşəm qəm dəryasına ummanda üzən mənəm,Röyada çərxi aləmi dövr edib gəzən mənəm.
SəninHaramı halala qatmaq nə imiş,İblisin yoluna sapmaq nə imiş,
VarBir əcayib şey deyim, görkü necə halı var,Əlli altı, yüz üç dəfə, min altmış beş gülü var,
Bağışla məniFamilyan Vəzirov vilayət xanı,Şərəfi Hatəmsən səxavət kanı,
GörübdüNecə söz deyəsən qəm ərbabına,O da sənin kimi zəri görübdü.
GündüBu günə deyərlər qurban bayramı,Hacılar murada yetdiyi gündü.
İmişCibgirləri var ki, gözdən qıl qapar,Hər biri bir yandan ölkəni çapar,
Nə deyirBağban qardaş mənim vəsfi halımı,İntizarlı yara de, gör nə deyir.
OlurGözəl olan beş yaşından öyülür,Yeddisində qönçə güldən sayılır,
DağlarıŞenlik der: məclisə sağı gələndə,Qədəhi dəstində ağı gələndə,
Yasını gözlərBu dünyada Tanrı kefi çəkən gul,Cəhənnəm narının yasını gözlər,
YarAşıq Şenlik:*Aşığa rəhmin gəlsin, bir danışıb gülsən yar,
Bu gecəYığılın əhbablar, yaran yoldaşlar,Bir sağalmaz dərdə düşdüm bu gecə.
ƏfəndimSəməd bəynən İsmeylin seyrinə vardım,Bu diyarı gəzə-gəzə əfəndim.
ÇəkərSevda sitəmindən cismim səd parə,Qəm ləşkəri bu hicrana mil çəkər.
Nə söz varTovuz kimi sığal verib özünə,Bəxtəvərin pərvazına nə söz var?
KağızGəl səni göndərim Şəvşət elinə,Qəryeyi-Qüçendə əylən qal, kağız.