Mücirəddin Beyləqani
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
لقیت فخرا یا امام ذوی الادبو بذالک العلیا قد افتخر اللقب
Müləmmə 7لاح الصباح المختفی والدیک نادی بالطربقم فاسقنی ثم اسقنی یا بدر ماء کاللهب
Müləmmə 21اشرب مع الندامی فی روضة الخزامیفالصبح قد تبدی والریح قد تنسم
Müləmmə 25قم فاسقنی فی زمن المهر جانواصرف بصر الخمر عن صرف الزمان
Müləmmə 32ایهاالساقی تفضل واسقنی کاس الشرابغیر ممزوج بماء بل کنار فی الحباب
Müləmmə 36ادام الله ایام البهارو الیس لیله حلل النهار
Müləmmə 40الراح الراح یا سؤلی یا املیفالنور غاب و خاض النوم فی المقل
Müləmmə 46هات یا عقلی و دینی من صبابات الزمانلا تعدنی ان قلبی لیس یرضی بالامان
Müləmmə 49جلال الدین! نلت مدی الامانیو ساعدک الزمان بلا توانی
Müləmmə 50مکانک فی الوری اعلی المکانو شأنک قد تفوق کل شان
Rübai 7مرا اندیشه ات خون در جگر سوختتمنای وصالت مغز سر سوخت
Rübai 12ای دل بنشین که یار بر خواهد خاستدر کار تو دوست وار بر خواهد خاست
Rübai 14تن در غم تو همچو زه از کاستی استواندر تو چو دامن همه ناراستی است
Rübai 17دوش از چشمم سرشگ گلگون ره جستدر جام شراب ریخت صد قطره نخست
Rübai 20زان پیش که دل داد جوانی دادستاندر سر من موی سپید افتادست
Rübai 32ای دیده نگویی که ترا با دل چیستوی دل ز تو چند خواهد این دیده گریست
Rübai 38دل در غم تو نقش امان جست و نیافتوز محنت تو خلاص جان جست و نیافت
Rübai 39بس دل که ز عشق تو سر خویش گرفتبس جان که به بازار تو از دست برفت
Rübai 43گندانی را کز آفتابه ش نم زادچون آتش خاطر آب خود داد به باد
Rübai 45با من چو شبی به وصل در پیونددننشسته هنوز رخت بر می بندد
Rübai 47گندانی را که گند بدعت داردفرابه به سنگلاخ ما می آرد
Rübai 53چون لشکر عارضه به بد رای تو زدبر عرض شریف عالم آرای تو زد
Rübai 55هر دم به تو خصمی دگرم برخیزدترسم که ز عشقت اثرم برخیزد
Rübai 62ای دوست مخور خون غم اندوزی چندخوش باش و مده دل به بد آموزی چند
Rübai 67بر تیغ تو شاه روم سر عرضه کندبر تیر تو نسر چرخ پر عرضه کند
Rübai 68در کوی توام سینه پر سوز افگندوز روی توام دور بدآموز افگند
Rübai 73دوش ار چه دلم ز درد هجران پر بوداندیشه من درازی شب بفزود
Rübai 75تن کیست که با وصل تو دمساز شوددل کیست که با عشق تو همراز شود
Rübai 77هر کو به جهان غمخور زلف تو شوددلتنگ تر از چنبر زلف تو شود
Rübai 78وقت است که حسن تو وبال تو شودحال تو به تیرگی چو خال تو شود