Qəsidə 18

تا رنج عیش یاد همایون منیر بادچشم جهان به جاه و جلالش قریر باد

Mücirəddin Beyləqani3 dəq
Qəsidə 20

دلی که تحفه تو جان مختصر سازدبسا که قوت خود از گوشه جگر سازد

Mücirəddin Beyləqani7 dəq
Qəsidə 22

این نادره بین باز کز ایام بر آمددر باغ جهان شاخ حوادث ببر آمد

Mücirəddin Beyləqani6 dəq
Qəsidə 23

چه شب است این که درو خون ستم ریخته اندبر شکر ریز دعا زر کرم ریخته اند

Mücirəddin Beyləqani4 dəq
Qəsidə 26

ماه زیباست ولی چون رخ زیبای تو نیستسرو یکتاست ولی چون قد زیبای تو نیست

Mücirəddin Beyləqani1 dəq
Qəsidə 40

دم گیتی معنبر می نمایدچمن از خلد خوشتر می نماید

Mücirəddin Beyləqani5 dəq
Qəsidə 41

ایهاالعشاق باز آن دلستان آمد پدیدجان برافشانید کان آرام جان آمد پدید

Mücirəddin Beyləqani8 dəq
Qəsidə 49

عمر به پای شد ز غم چون که نشد غمم به سرالحذر از در جهان ای دل خسته الحذر

Mücirəddin Beyləqani6 dəq
Qəsidə 55

که کرد کار کرم مرد وار در عالم؟که کرد اساس ممالک ممهد و محکم؟

Mücirəddin Beyləqani1 dəq
Qəsidə 63

سرو امل به باغ عدم تازه گشت هانپایی برون نه از در دروازه جهان

Mücirəddin Beyləqani7 dəq
Qəsidə 64

قاعده ای نهاد خوش حسن تو باز در جهانعشق تو زد سه نوبه ای بر در دار ملک جان

Mücirəddin Beyləqani2 dəq
Qəsidə 79

لله درک ای ز جهان بر سر آمدهذات تو از مکان خرد برتر آمده

Mücirəddin Beyləqani5 dəq
Qəsidə 81

بدیدند مه، ساقیا می چه داریکه آمد گه عشرت و میگساری

Mücirəddin Beyləqani1 dəq
Qəsidə 82

جهان چون جنان شد ز باد بهاریچه عذرست ساقی حرامی نیاری

Mücirəddin Beyləqani3 dəq
Qəsidə 84

ز تاب زلف تو ای آفتاب روحانیبه مشگ سوده در آمد هزار ارزانی

Mücirəddin Beyləqani6 dəq
Qəzəl 3

آب آن عارض خرم برخاستتاب آن طره پر خم برخاست

Mücirəddin Beyləqani1 dəq
Qəzəl 18

آن زلف پر از پیچ و شکن را چه توان گفت؟وان عارض چون برگ سمن را چه توان گفت؟

Mücirəddin Beyləqani1 dəq
Qəzəl 25

رخ تو قهر قمر خواهد کردلب تو قصد شکر خواهد کرد

Mücirəddin Beyləqani1 dəq
Qəzəl 30

عقل من در عشق خواری می کشدصبر باری بی قراری می کشد

Mücirəddin Beyləqani1 dəq
Qəzəl 32

مهر تو هرگز ز جانم نگسلدیاد تو هیچ از زبانم نگسلد

Mücirəddin Beyləqani1 dəq
Qəzəl 35

جانا خبر وصل تو زی ما که رساند؟یا قصه ما سوی تو تنها که رساند؟

Mücirəddin Beyləqani1 dəq
Qəzəl 37

بلبلان رخت به باغ افگندندزاغ را بار سفر می بندند

Mücirəddin Beyləqani1 dəq
Qəzəl 38

باد چون طره آن جان جهان درشکندفتنه بینی که در عقل و روان در شکند

Mücirəddin Beyləqani1 dəq
Qəzəl 47

نصیحت می‌کنم دل را که دامن درکش از یارمچو با دل بر نمی‌آیم به رنج دل سزاوارم

Mücirəddin Beyləqani1 dəq
Qəzəl 48

باز ناز ماه‌رویی می‌برمباز مهر کینه‌جویی می‌برم

Mücirəddin Beyləqani1 dəq
Qəzəl 49

شاید که ز تو یک نفس آسوده نباشیمجز زیر پی عشق تو فرسوده نباشیم

Mücirəddin Beyləqani1 dəq
Qəzəl 50

گر ترا راحت جان می گویمآشکارا نه نهان می گویم

Mücirəddin Beyləqani1 dəq
Qəzəl 71

گره مشگ بر سمن چه زنی؟لشکر زنگ بر ختن چه زنی؟

Mücirəddin Beyləqani1 dəq
Qəzəl 74

گر تو آنجا که تویی انده ما داشتییدل ما در غم و اندوه چرا داشتیی؟

Mücirəddin Beyləqani1 dəq
Qəzəl 75

می دان که باز راه ستم بر گرفته ایکز پیش گوش زلف به خم بر گرفته ای

Mücirəddin Beyləqani1 dəq