Rübai 95

با من چو گل ار شبی بپیوندد یارننشسته هنوز رخت بر بندد یار

Mücirəddin Beyləqani1 dəq
Rübai 104

ای چرخ به زیر پای تو پست شدموز جام شفق جرعه تو مست شدم

Mücirəddin Beyləqani1 dəq
Rübai 105

گفتم که مگر داد بزرگی دادم؟بند فلکی به زیرگی بگشادم

Mücirəddin Beyləqani1 dəq
Rübai 106

گفتم که به مهر یار دل بسپردماز هجر نگویم ار ساید خردم

Mücirəddin Beyləqani1 dəq
Rübai 115

ماییم درین زمانه سر دفتر غمغم در خور ما آمده ما در خور غم

Mücirəddin Beyləqani1 dəq
Rübai 121

چندانکه به کار خود فرو می بینمبی دیده کی خویش نکو می بینم؟

Mücirəddin Beyləqani1 dəq
Rübai 122

هر عذر که با یار بداندیش نهمزان عذر همه خار دل ریش نهم

Mücirəddin Beyləqani1 dəq
Rübai 125

ای دیده اقبال به رویت نگرانعاجز شده از فر تو صاحب نظران

Mücirəddin Beyləqani1 dəq
Rübai 127

زان زر هوسی که خیزد از کان سخنچندانکه نسخته ام به میزان سخن

Mücirəddin Beyləqani1 dəq
Rübai 129

تقویم نو ای معجز طبع تو سخن!بفرست و به وعده کژم طیره مکن

Mücirəddin Beyləqani1 dəq
Rübai 147

در معرکه شیر آتش انگیز توییدر بزم به از هزار پرویز تویی

Mücirəddin Beyləqani1 dəq
Rübai 148

دل گفت مرا که آن بت از دلجوییدیدی که نکرد با تو جز بدخویی

Mücirəddin Beyləqani1 dəq
Qəsidə 15

دوش چون مرغ شب فغان برداشتمهر خاموشی از دهان برداشت

Mücirəddin Beyləqani1 dəq
Qəsidə 27

زلف مشکین تو از مهر چو شیدای تو نیستکیست کز مهر تو چون زلف تو شیدای تو نیست

Mücirəddin Beyləqani2 dəq
Qəsidə 28

طارم زر بین که درج در مکنون کرده اندطاق ازرق بین که جفت گنج قارون کرده اند

Mücirəddin Beyləqani6 dəq
Qəsidə 31

این خسیسان کز طمع طفل سخن می پرورندسربسر ابلیس طبع اند ار چه آدم پیکرند

Mücirəddin Beyləqani5 dəq
Qəsidə 78

هر صبح بین از قرص خور بر چرخ زیور سوختهز آهوی ماده است ای عجب بزغاله نر سوخته

Mücirəddin Beyləqani6 dəq
Qəsidə 80

ای رخ تو رنگ نوبهار گرفتهبر رخ نیکویی قرار گرفته

Mücirəddin Beyləqani9 dəq
Qəsidə 83

زهی با حسن تو همدم صفا و لطف روحانیبه زلف ار سایه خضری به لب چون آب حیوانی

Mücirəddin Beyləqani6 dəq
Qəzəl 4

بلبل آمد به در باغ و ز گل راه بخواستوز گل این بار به فریاد و علی الله بخواست

Mücirəddin Beyləqani1 dəq
Qəzəl 6

هر دیده که در تو یک نظر کردستدل را ز هزار غم خبر کردست

Mücirəddin Beyləqani1 dəq
Qəzəl 12

دل سپر بفگند چون درد ترا درمان نداشتعقل پی گم کرد چون گوی ترا میدان نداشت

Mücirəddin Beyləqani1 dəq
Qəzəl 13

با غمت دل زحمت جان بر نتافتجان که زلفت دید ایمان بر نتافت

Mücirəddin Beyləqani1 dəq
Qəzəl 33

ز عالم دلربایی بر نیامدکزو شور و جفایی بر نیامد

Mücirəddin Beyləqani1 dəq
Qəzəl 41

گلی کو کزو زخم خاری نیاید؟میی کو کزان می خماری نیاید؟

Mücirəddin Beyləqani1 dəq
Qəzəl 43

هر دم به بند زلف شکاری دگر مگیروحشی مباش با من و وحشت ز سر مگیر

Mücirəddin Beyləqani1 dəq
Qəzəl 53

از زلف سر شکسته یکی حلقه در شکنبنیاد صبر ما همه در یکدگر شکن

Mücirəddin Beyləqani1 dəq
Qəzəl 54

گفتم ای ترک نظر سوی من غمگین کنرحمتی بر من محنت زده مسکین کن

Mücirəddin Beyləqani1 dəq
Qəzəl 60

ای عارض چون روزت روزم به شب آوردهوی غمزه جانسوزت جانم به لب آورده

Mücirəddin Beyləqani1 dəq
Qəzəl 62

زین بیش دل دزدی مکن کز دل جهان پرداختیجان بخش ما را کز دو لب صد کیسه جان پرداختی

Mücirəddin Beyləqani1 dəq