Mücirəddin Beyləqani
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
با من چو گل ار شبی بپیوندد یارننشسته هنوز رخت بر بندد یار
Rübai 104ای چرخ به زیر پای تو پست شدموز جام شفق جرعه تو مست شدم
Rübai 105گفتم که مگر داد بزرگی دادم؟بند فلکی به زیرگی بگشادم
Rübai 106گفتم که به مهر یار دل بسپردماز هجر نگویم ار ساید خردم
Rübai 115ماییم درین زمانه سر دفتر غمغم در خور ما آمده ما در خور غم
Rübai 121چندانکه به کار خود فرو می بینمبی دیده کی خویش نکو می بینم؟
Rübai 122هر عذر که با یار بداندیش نهمزان عذر همه خار دل ریش نهم
Rübai 125ای دیده اقبال به رویت نگرانعاجز شده از فر تو صاحب نظران
Rübai 127زان زر هوسی که خیزد از کان سخنچندانکه نسخته ام به میزان سخن
Rübai 129تقویم نو ای معجز طبع تو سخن!بفرست و به وعده کژم طیره مکن
Rübai 147در معرکه شیر آتش انگیز توییدر بزم به از هزار پرویز تویی
Rübai 148دل گفت مرا که آن بت از دلجوییدیدی که نکرد با تو جز بدخویی
Qəsidə 15دوش چون مرغ شب فغان برداشتمهر خاموشی از دهان برداشت
Qəsidə 27زلف مشکین تو از مهر چو شیدای تو نیستکیست کز مهر تو چون زلف تو شیدای تو نیست
Qəsidə 28طارم زر بین که درج در مکنون کرده اندطاق ازرق بین که جفت گنج قارون کرده اند
Qəsidə 31این خسیسان کز طمع طفل سخن می پرورندسربسر ابلیس طبع اند ار چه آدم پیکرند
Qəsidə 78هر صبح بین از قرص خور بر چرخ زیور سوختهز آهوی ماده است ای عجب بزغاله نر سوخته
Qəsidə 80ای رخ تو رنگ نوبهار گرفتهبر رخ نیکویی قرار گرفته
Qəsidə 83زهی با حسن تو همدم صفا و لطف روحانیبه زلف ار سایه خضری به لب چون آب حیوانی
Qəzəl 4بلبل آمد به در باغ و ز گل راه بخواستوز گل این بار به فریاد و علی الله بخواست
Qəzəl 6هر دیده که در تو یک نظر کردستدل را ز هزار غم خبر کردست
Qəzəl 12دل سپر بفگند چون درد ترا درمان نداشتعقل پی گم کرد چون گوی ترا میدان نداشت
Qəzəl 13با غمت دل زحمت جان بر نتافتجان که زلفت دید ایمان بر نتافت
Qəzəl 33ز عالم دلربایی بر نیامدکزو شور و جفایی بر نیامد
Qəzəl 41گلی کو کزو زخم خاری نیاید؟میی کو کزان می خماری نیاید؟
Qəzəl 43هر دم به بند زلف شکاری دگر مگیروحشی مباش با من و وحشت ز سر مگیر
Qəzəl 53از زلف سر شکسته یکی حلقه در شکنبنیاد صبر ما همه در یکدگر شکن
Qəzəl 54گفتم ای ترک نظر سوی من غمگین کنرحمتی بر من محنت زده مسکین کن
Qəzəl 60ای عارض چون روزت روزم به شب آوردهوی غمزه جانسوزت جانم به لب آورده
Qəzəl 62زین بیش دل دزدی مکن کز دل جهان پرداختیجان بخش ما را کز دو لب صد کیسه جان پرداختی