Rübai 102

یک دست به مصحف و دگر دست به جامگه نزد حلال مانده گه نزد حرام

Mücirəddin Beyləqani1 dəq
Rübai 111

تا کی غم وصل تو پر آوازه خورمبیدل ز تو اندوه بی اندازه خورم

Mücirəddin Beyləqani1 dəq
Rübai 120

با دل گفتم کای دل پرفن! چکنم؟وین درد گرفته را به دامن چکنم؟

Mücirəddin Beyləqani1 dəq
Rübai 128

آن عاقل دوست همچو ابله دشمنآن کرد به من کان نکند صد دشمن

Mücirəddin Beyləqani1 dəq
Rübai 149

ای غم! تو فراق من گزینی گوییوی هجر! تو مهره باز چینی گویی

Mücirəddin Beyləqani1 dəq
Qəsidə 16

تن به مهر تو دل ز جان برداشتجان امید از همه جهان برداشت

Mücirəddin Beyləqani1 dəq
Qəsidə 21

Vəslində könlümüz sənəma, tapmasa aman,Canan, könlümüzdə fəraqın qoyarmı can?

Mücirəddin Beyləqani2 dəq
Qəsidə 24

چون ترا غالیه بر گرد رقم ریخته اندبر زر روی من از اشگ درم ریخته اند

Mücirəddin Beyləqani1 dəq
Qəsidə 25

خون بر آن سینه که فرسوده غم‌های تو نیستکه بر آن سر که سراسیمه سودای تو نیست

Mücirəddin Beyləqani4 dəq
Qəsidə 29

زیوری از نو بدین چرخ کهن بر بسته‌اندگوهری شاهد برین دریای اخضر بسته‌اند

Mücirəddin Beyləqani2 dəq
Qəsidə 33

کسی که قصد سر زلف آن نگار کندچو زلف او دل خود زار و بی قرار کند

Mücirəddin Beyləqani2 dəq
Qəsidə 36

این خر جبلتان که قدم بر قدم نهندبی معنی اند و در ره معنی قدم نهند

Mücirəddin Beyləqani4 dəq
Qəsidə 37

رسید کان مروت به قعر گوهر جودز صاین الدین دریای مکرمت محمود

Mücirəddin Beyləqani2 dəq
Qəsidə 44

کام روان باد دل شهریاربر همه کافی به جهان کامگار

Mücirəddin Beyləqani2 dəq
Qəsidə 53

تر دامنی که ننگ وجودست گوهرشدریا نشسته خشک لب از دامن ترش

Mücirəddin Beyləqani11 dəq
Qəsidə 59

باز محنت زده دورانمباز در ششدره حرمانم

Mücirəddin Beyləqani4 dəq
Qəsidə 62

دست مخالف ببست تیغ جهان پهلوانکار موافق گشاد دست قزل ارسلان

Mücirəddin Beyləqani1 dəq
Qəsidə 67

زیور گردون گسست آینه آسمانسوخت ز عکس رخش طره شب در زمان

Mücirəddin Beyləqani2 dəq
Qəzəl 1

سوخت دل از عشق دوست دوست دمی در نساختخواند مرا وز دو لب ما حضری بر نساخت

Mücirəddin Beyləqani1 dəq
Qəzəl 17

زلف کافرکیش تو آیین ایمان بر گرفتعقل را صف بر شکست و عالم جان بر گرفت

Mücirəddin Beyləqani1 dəq
Qəzəl 26

دلی که درد تو ارزد دوا نمی‌ارزدکسی که مهر تو جوید جفا نمی‌ارزد

Mücirəddin Beyləqani1 dəq
Qəzəl 27

رخت عاشقان را نظر می‌پذیردلبت خستگان را شکر می‌پذیرد

Mücirəddin Beyləqani1 dəq
Qəzəl 36

با که گشایم نفس کاهل صفایی نماند؟در همه روی زمین بسته گشایی نماند

Mücirəddin Beyləqani1 dəq
Qəzəl 39

Lalə bir şuxluqla ki, saldı cahana şurü şər,Pərdədən çıxdı zühura xatiri pəjmürdələr.

Mücirəddin Beyləqani1 dəq
Qəzəl 40

جز رگ جان عشق تو دگر چه گشاید؟یا ز تو جز رنج و درد سر چه گشاید؟

Mücirəddin Beyləqani1 dəq
Qəzəl 44

دوش دلبند من آن مهر گسلآنکه زو ماه به خوبی است خجل

Mücirəddin Beyləqani1 dəq
Qəzəl 51

می درفگن به جام که مست شبانه‌ایمما را سه‌گانه ده که درین ره یگانه‌ایم

Mücirəddin Beyləqani1 dəq
Şikayətnamə 4

با شبروان شدم به درِ یار، نیم شبجُستم بسوی حضرت او بار نیم شب

Mücirəddin Beyləqani1 dəq
Şikayətnamə 8

فلک باز از نهان خارم نهادستکه پیری پای بر کارم نهادست

Mücirəddin Beyləqani1 dəq
Şikayətnamə 10

فلک را عهد بس نااستوار استهمه کار جهان ناپایدارست

Mücirəddin Beyləqani1 dəq