Rübai 29

شاهی که سعادت و ظفر رهبر اوستدر چشم فلک سرمه ز خاک در اوست

Mücirəddin Beyləqani1 dəq
Rübai 31

زان روز که چشم من به رویت نگریستنگذشت شبی که در غمت خون نگریست

Mücirəddin Beyləqani1 dəq
Rübai 33

ای موی سپید هیچ آزرمت نیست؟بر من بجز از تاختن گرمت نیست؟

Mücirəddin Beyləqani1 dəq
Rübai 46

گر یار به خون تو کمر در بنددای دل مکن آنچه از تو خرد نپسندد

Mücirəddin Beyləqani1 dəq
Rübai 54

دریاب دلی را که به داغت سوزدزان پیش که خط از پر زاغت سوزد

Mücirəddin Beyləqani1 dəq
Rübai 59

با من ز تو یادگار جز درد نمانددور از تو ز من جز نفسی سرد نماند

Mücirəddin Beyləqani1 dəq
Rübai 65

دست تو به جود طعنه در میخ زنددر معرکه تیغ گهر آمیغ زند

Mücirəddin Beyləqani1 dəq
Rübai 72

مگذار که سودم به زیان در برودو آوازه جورت به جهان در برود

Mücirəddin Beyləqani1 dəq
Rübai 74

ابر آمد کز جود سرافراز شوددر بارد تا با کفت انباز شود

Mücirəddin Beyləqani1 dəq
Rübai 76

یارم چو گه خشم کم آزرم شودسردیم بگوید آنگهی گرم شود

Mücirəddin Beyləqani1 dəq
Rübai 80

بلبل به سحر دو دیده پر خون آیدبا ناله و نوحه دگرگون آید

Mücirəddin Beyləqani1 dəq
Rübai 83

خورشید رخت شبی که وصل آرایدبا پرتو او ستاره پیدا ناید

Mücirəddin Beyləqani1 dəq
Rübai 91

جانم به سر زلف مشوش بگذارخوش باش و مرا به عیش ناخوش بگذار

Mücirəddin Beyləqani1 dəq
Rübai 98

من دوش به یار گفتم ای تنگ شکرشاید که لب ترا گزم بار دگر

Mücirəddin Beyləqani1 dəq
Rübai 100

با یار جفا جوی پس از هجر درازکردم به تلطف سخن وصل آغاز

Mücirəddin Beyləqani1 dəq
Rübai 101

بی زلف تو شد چشم من از ابر خجلوز چشم تو پای دل فرو رفت به گل

Mücirəddin Beyləqani1 dəq
Rübai 107

گفتم ز دم سرد رهان یک بارمبا آنکه نکرد گفت منت دارم

Mücirəddin Beyləqani1 dəq
Rübai 108

چون عود اگر چه تن بلاکش دارمچون مجمر اگر چه دل بر آتش دارم

Mücirəddin Beyləqani1 dəq
Rübai 110

دل بر تو فشانم ار بسوزی جگرمو آن دل که من از تو باز گیرم که برم؟

Mücirəddin Beyləqani1 dəq
Rübai 112

چون در شب هجر تو فرو شد روزمواندر غم تو نیست کسی دلسوزم

Mücirəddin Beyləqani1 dəq
Rübai 114

تن کو که بدو ناز و دلال تو کشم؟یا دل که غم هجر و وصال تو کشم؟

Mücirəddin Beyləqani1 dəq
Rübai 116

جان خواست ز من دوش بت دلگسلمگفتم بدهم باز نفرمود دلم

Mücirəddin Beyləqani1 dəq
Rübai 117

پیوسته ز روزگار دشمن کاممگر شهد خورم زهر شود در کامم

Mücirəddin Beyləqani1 dəq
Rübai 123

چون غنچه اگر بند دهان بگشایماسرار زمانه در زمان بگشایم

Mücirəddin Beyləqani1 dəq
Rübai 124

گر معتکف در وثاق تو نیمزان نیست که خسته فراق تو نیم

Mücirəddin Beyləqani1 dəq
Rübai 130

صد طعنه ز هر گدای می خوردم منصد شربت جان گزای می خوردم من

Mücirəddin Beyləqani1 dəq
Rübai 133

ای گشته زیان مملکت سود از تو!رو تازگی جهان بیفزود از تو

Mücirəddin Beyləqani1 dəq
Rübai 139

صد عشوه نغز و دلستان آوردیتا عمر عزیزم به زیان آوردی

Mücirəddin Beyləqani1 dəq
Rübai 141

ای موی سپید! اگر شبی با یاریبنشینم و از عیش بر آید کاری

Mücirəddin Beyləqani1 dəq
Rübai 142

ای دل! تو اگر ز رنج جان پرهیزیدر جستن وصل آب رخ خود ریزی

Mücirəddin Beyləqani1 dəq