Mücirəddin Beyləqani
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
خسروا! بر بساط خدمت تستقدم طبع آسمان سایم
Qitə 66صاحبا! داننده اسرار می داند که منجز به مدحت ده زبان چون غنچه سوسن نیم
Qitə 69این قوم نگر که باز هستنددر ملک قوام بی قوامان
Qitə 78خرد را دوش گفتم کز که نازند؟طبایع هر چهار و چرخ هر نه
Qitə 79عیسی نفسا! تویی که هر دملطف و کرم از نوم فرستی
Qitə 82یاد بادا از آنکه وجه معاشز تو صاحب نصاب خواستمی
Qitə 87شمس یکدست که از دست من و بیم هجاهر شبی تا به سحر روی به خون میشویی
Müləmmə 8هات المدام فنار السکر قد سکنتوالروح من طرفک الغناج قد فتنت
Müləmmə 9یا صبیح الوجه قدحان الصباحوالندامی بین سکران و صاح
Müləmmə 11اسعد فقد اقبل وجه النهارواقض ذمام الورد والجلنار
Müləmmə 18الصبح علی الضلام مقبلان تسق لنا المدام عجل
Müləmmə 26قد باهت الثغور باعلام بهلوانو ارتاحت السعود بایام بهلوان
Müləmmə 29ناح الحمام بذاتهافاشرب علی اصواتها
Müləmmə 34الامر فی نفاذ والملک فی قراروالعید قد تجلی من غرة النهار
Müləmmə 37الا یا ساکن الدار رأیت الثلج فی الدارفاوقد بیننا جمرین من خمر و من نار
Müləmmə 48دمت دمعی با جفان و لست مذنب جانیو صارالقلب مشعوفا بالفاظ کمر جان
Tərkibbənd 3به سر زلف سیه باز گره بر زده ایخرمن عمر مرا آتش غم در زده ای
Tərkibbənd 6خسروا قهر تو گر بار بر ایام نهدصبح را عقل سیه روی تر از شام نهد
Tərkibbənd 8ای دل نه سنگ خاره ای! آخر فغان کجاست؟وی دیده گر نسوختی اشگ روان کجاست؟
Tərkibbənd 10رفتی و درد دل به جهان در گذاشتیخفتی و دستها همه بر سر گذاشتی
Tərkibbənd 11ای مرغ بر پریده به بالا چگونهای؟وی دُرِّ باز رفته به دریا چگونهای؟
Tərkibbənd 13دل در اندوه جان نبایستیجان حریف جهان نبایستی
Rübai 4اکنون که شد از دست من . . .وصل تو که جان من بدو یافت طرب
Rübai 5مه مژده دهد به عمر جاوید امشببربط بنهد ز دست ناهید امشب
Rübai 6در بزم تو گل با می سوری در ساختبا باده و گل نرد طرب باید باخت
Rübai 15شاها! تویی آنکه آسمان پایه تستدین داری و شرع پروری مایه تست
Rübai 16زین بیش مکن ریش که شد کارت سستوین سستی کار تو ز فعل بد تست
Rübai 19تا دل به کف تو رایگان افتادستصد گونه مرا به جان زیان افتادست
Rübai 23چون دید بتم که کار من بر خطرستوز درد دلم بر رخ زردم اثرست
Rübai 25شبها که من از وصل تو بودم سرمستمسکین دلم از روز غم ایمن نشست