Mücirəddin Beyləqani
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
کار عالم نیک دیدم هیچ بر بنیاد نیستبر دل خاصان ز عالم جز غم و بیداد نیست
Şikayətnamə 25آنچه موی از جور با ما می کندراست خواهی سخت رسوا می کند
Şikayətnamə 33گفتم که به زیرکی تماممشاید که خرد بود غلامم
Şikayətnamə 34منم آن کس که شادی را سر و کاری نمیبینمبه عالم خوشدلی را روز بازاری نمیبینم
Qitə 3زهی باد بر تو و عکس حلمتگران سایه کرده سپهر سبک را
Qitə 5صدر عالی اوحدالدین دام انعامه که هستچاکر خاک جنابش چشمه آب حیات
Qitə 28هوا ز انسان خنک شد کز جنان حورا همی گویدخنک آنکو درین سرما مقام اندر سقر دارد
Qitə 34تو آفتاب و سحابی شها به چشم کرمدرین نهال نگر پیش از آنکه خشک شود
Qitə 57مرا دل نه و دردهای دلیکه عاجز شدستم ز درمان خویش
Qitə 62هر آن عمری که آن از کام دل بر گوشه ای افتدز من پرسی من این را از حساب عمر نشمارم
Qitə 67سعد دین اسعد آن یگانه دهرزو دو من باده خواستیم سه تن
Qitə 83به خدا گر خدا روا داردکه تو یک پشه را برنجانی
Müləmmə 2یا من اصابته حمی غیر نائبهلا کان عرضک ما یبقی لها غرضا
Müləmmə 17یا من طلعت طلوع الهلالادرها مروقه کالزلال
Müləmmə 28اضحک فی الروض ثغر الاقحوانعبرة الغیم اذا طاب الزمان
Müləmmə 30وجهک لی من کل وجه حسنلو لم تکن عینک عین الفتن
Tərkibbənd 5تاج بخشی که گذشتست ز گردون قدمشتنگنایی است جهان پیش سواد حشمش
Tərkibbənd 14روح را خار در جگر فگنیدعقل را خاک در بصر فگنید
Rübai 2تا سایه فگند سرو آزاد بر آبتا عکس گل شکفته افتاد بر آب
Rübai 3Könlüm ki, daima işrət sevərdi,Gözüm ki, üzünə səcdə edərdi,
Rübai 11کار دو جهان از دو محمد شد راستوز سایه هر دو ملت و ملک بجاست
Rübai 18هر کو دل و جان به خدمتت پروردستبا نعمت و ناز جفت وز غم فردست
Rübai 26زان طیره نیم کان بت آزار پرستدل بست مرا به عشوه و پشت شکست
Rübai 34چون در دل من تویی دروغم خوش نیستکارم ز تو چون زلف تو درهم خوش نیست
Rübai 50از روی خرد شعر ترا ای سره مردماننده به آب بیلقان باید کرد
Rübai 60از لشکر صبرم علمی بیش نماندوز هر چه مرا بود غمی بیش نماند
Rübai 69بر درگه وصل یار سرهنگانندبی سیمان را ز در برون می رانند
Rübai 84ای صبر نگفتی چو غمی پیش آیدخوش باش که کار تو ز من بگشاید
Rübai 88آن دل که ز غم خون شد اگر به بیندبنشیند و دامن ز غمت در چیند
Rübai 95با من چو گل ار شبی بپیوندد یارننشسته هنوز رخت بر بندد یار