Mücirəddin Beyləqani
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
وقت است که حسن تو وبال تو شودحال تو به تیرگی چو خال تو شود
Rübai 79دل گرچه همه ساله جمالت خواهدوآید به بر تو تا وصالت خواهد
Rübai 90ای دل طمع از جفاپرستی بردارهشیار شو و دلت ز مستی بردار
Rübai 96ای دل ز ره دراز می آید یارخوش باش که دلنواز می آید یار
Rübai 97گر دیده بدی روی ترا یوسف مصرآشفته شدی چو من گدا یوسف مصر
Rübai 109از چشم خود ابر را خجل می دارموز خون همه خاک راه گل می دارم
Rübai 118روزی که سراپرده بر افلاک زنمآن روز ردای صبح را چاک زنم
Rübai 119در شیوه عشق بیش ازین کم نزنمور دل ببرد دو دیده بر هم نزنم
Rübai 135چون سایه نه نیستم نه هستم بی تووز سایه خویشتن گسستم بی تو
Rübai 136وصلی که مرا به ناز پروردی کو؟جانی که مراعات دلم کردی کو؟
Rübai 138ای برده دلم به صد هزار استادی!در عشق تو بندگی به از آزادی
Rübai 140با دل گفتم چو دلبری بگزیدیبنشین و بگو که با منش چون دیدی؟
Rübai 143زان دل ز من ای سرو سهی! نستانیخواهی که ز من دل تهی نستانی
Qəsidə 1برید عقل ترا کی برد به ملک صفاکه دل هنوز به بازار صورتست ترا
Qəsidə 56امن الرقیب نوائب الایامفسرت و عم عجائب الایام
Qəsidə 65نامزد غمی ز دهر ای دل سر گرفته هانزیر میا نه خوش نشین چون غم تست بیکران
Qəsidə 68خسرو زرین سپر دوش شد اندر کمانتافت چو نیم آینه جرم مه از قیروان
Qəsidə 69ای ز لبت لاله را آب خوشی در دهانآتش روی تو بس آینه عقل و جان
Qəsidə 70طارم چارم نهفت پرتو شمع جهانخیمه زربفت گشت نوبتی آسمان
Qəsidə 71رفت ز ماهی برون چشمه آتش فشانشمع فلک را ز صفر سفره نهاد آسمان
Qəzəl 8بیا که باغ نکوتر ز روی دلخواهستبهار خیمه برون زن چه جای خرگاهست
Qəzəl 19ای شب خجل ز مویت گل تنگ دل ز رویتکوثر عرق گرفته از شرم خاک کویت
Qəzəl 42نیک بدعهد گشت یار این بارسخت سست است شکل کار این بار
Qəzəl 45شمع دل را شب هجران تو سر سوخته اممرغ جان را گه سودای تو پر سوخته ام
Qəzəl 55ناوک مینداز ای صنم از غمزه بر من بیش ازینهر چند گیلی گردنی زو بین میفگن بیش ازین
Qəzəl 56داد دلم به دست غم طره دلربای توبرد به عرض بوسه جان عارض جانفزای تو
Qəzəl 57بی تو مرا یار کیست؟ جان ستم سوختهدر گذر از دل که هست ز آتش غم سوخته
Qəzəl 58مکن ای دوست دوای من دلریش بدهپرده زین بیش مدر بوسه ازین بیش بده
Qəzəl 68باز از دو لب به عالم صد شور درفگندیبنیاد عمر ما را یکباره بر فگندی
Şikayətnamə 11هنگام آنکه صبح صف آسمان شکستاول نفس که زد دم شب در دهان شکست